Ελεγκτές, renameuser, Διαχειριστές
4.720
επεξεργασίες
Αλλαγές
→Ο γάμος μέσα από τις ιστορικές πηγές
:''"εάν τις καλέση κληρικόν εις το ζεύξαι γάμον, ακούση δε τον γάμον παράνομον..."''.
Ο [[Ιωάννης ο Χρυσόστομος]] αναφέρει ότι ''"εις την χριστιανικήν Ανατολήν η ιερατική ευλογία παρείχετο ήδη και κατά την μνηστείαν, επαναλαμβανόμενη πάντως και κατά την τέλεσιν του γάμου, ενώ, ως φαίνεται εκ του Τερτυλλιανού, εν τη Δύσει παρείχετο η ιερατική ευλογία μόνον κατά την σύναψιν του γάμου"''<ref>''ΘΗΕ'', τόμ.4, στ. 213-214.</ref> και γράφει στα μέσα του 5ου αιώνα:
:''"τι τα σεμνά του γάμου εκπομπεύεις μυστήρια;...ιερέας καλείν και δι ευχών και ευλογιών την ομόνοιαν του συνοικεσίου συσφίγγειν"''<ref>''PG'' 54,443.</ref>.
Η σπουδαιότητα του γάμου διαφαίνεται και από τις προσπάθειες της εκκλησίας να αντιμετωπίσει αιρετικές δοξασίες οι οποίες τον υποτιμούσαν. Αυτές καταγράφονται στους [[Σύνοδος Γάγγρας (κανόνες)|κανόνες της εν Γάγγρα συνόδου]] (μέσα 4ου αιώνα):
:*''"Ει τις παρθενεύοι ή έγκρατεύοιτο, ώς αν βδελυκτών των γάμων αναχωρήσας, καί μή δι’ αυτό το καλόν καί άγιον τής παρθενίας, ανάθεμα έστω."'' (Κανόνας 9)<ref>Δηλ.: ''"Αν κάποιος μένει παρθένος ή εγκρατεύεται αποφεύγοντας το γάμο επειδή τον αποστρέφεται και όχι γι’ αυτήν καθαυτήν την ωραιότητα και την αγιότητα της παρθενίας, να αναθεματίζεται"''.</ref>
:*''"Ει τις τόν γάμον μέμφοιτο, και την καθεύδουσαν μετά του ανδρός αυτής, ούσαν πιστήν και ευλαβή, βδελύσσοιτο ή μέμφοιτο, ως αν μη δυναμένην εις βασιλείαν εισελθείν, ανάθεμα έστω."'' (Κανόνας 1)<ref>Δηλ. ''"Αν κάποιος μέμφεται το γάμο και αποστρέφεται ή ψέγει τη γυναίκα που κοιμάται με τον άντρα της και είναι πιστή και ευσεβής, γιατί τάχα δεν μπορεί να μπει στη βασιλεία των ουρανών, να αναθεματίζεται"''.</ref>.
Επίσης, ο άγ. [[Νικόδημος Αγιορείτης|Νικόδημος ο Αγιορείτης]], στην ερμηνεία του στον [[Σύνοδος Γάγγρας (κανόνες)|Ι΄ κανόνα της ίδιας συνόδου]], σημειώνει ότι ''"ούτος ο κανών αναθεματίζει εκείνους όπου παρθενεύουν μεν διά την αγάπην του Κυρίου, υπερηφανεύονται δε εναντίον εις τους έχοντας νόμιμον γάμον"''<ref>Νικοδήμου Αγιορείτου, ''[[Πηδάλιον]]'' (ακριβής ανατύπωσις της γ' εκδόσεως του 1864), εκδ. Βασ. Ρηγόπουλου, Θεσσαλονίκη 2003, σελ. 400.</ref>.
==Υποσημειώσεις==
