Ελεγκτές, renameuser, Διαχειριστές
4.720
επεξεργασίες
Αλλαγές
μ
→Ο γάμος μέσα από τις ιστορικές πηγές
==Ο γάμος μέσα από τις ιστορικές πηγές==
Ο θεσμός του μυστηρίου του γάμου πρέπει να τονιστεί ότι εξ αρχής διαφαίνεται μέσα από τις βιβλικές περιγραφές. Είναι χαρακτηριστικό πως ο ίδιος ο Θεός ευλογεί τους πρωτοπλάστους και παραγγέλλει αύξηση και πλήθυνση<ref>Γένεσις Α΄, 27, 28</ref>. Στην [[Καινή Διαθήκη]] ο ίδιος ο [[Ιησούς Χριστός]] επιβεβαιώνει πως το μυστήριο αυτό ευλογήθηκε κατά τη δημιουργία του ανθρώπου<ref>Κατά Ματθαίον 19, 3</ref>. Ταυτόχρονα σε άλλο σημείο παραγγέλλει να μην χωρίζονται οι συζευγμένοι και πως μάλιστα μία τέτοια ενέργεια πλέον θα είναι παρά φύση και παρά νόμον, αφού πλέον θα διατμηθεί η μία αυτή σάρκα<ref>παρ. Παν. Τρεμπέλα, ενθ.αν., 323</ref>. Πέραν των προλεγομένων ο Κύριος ευλόγησε το γάμο στην Κανά, τελώντας μάλιστα και σημείο δια της μετατροπής του ύδατος σε οίνο, ενώ ο [[Απόστολος Παύλος]] στην επιστολή [[Προς Εφεσίους|προς Εφεσίους]], καταδεικνύει τη μεγάλη σημασία του μυστηρίου αυτού, κηρύττοντας δεσμό αδιάλυτο και τονίζει πως περιπτώσεις αθέτησης των υποσχεθέντων ενώπιον Θεού μυστηρίου είναι αμάρτημα, ως μοιχεία<ref>Προς Εφεσίους, 5, 21-33</ref>. Ο [[Απόστολος Παύλος]], θέλοντας επίσης να τονίσει το μεγαλειώδες σημείο του μυστηρίου αναφέρει πως γάμος ανδρός και γυναικός είναι εικόνα του γάμου της νύμφης εκκλησίας και του Κυρίου<ref>Ανδρούτσος Χρήστος, ''Δογματική της Ορθοδόξου Ανατολικής Εκκλησίας'', Αστήρ, Αθήνα 1956 (c1907), σελ. 397.</ref>. Αυτή, μάλιστα, η περικοπή ''"είναι κατ’ εξοχήν ενδεικτική της όλης ιδιαζούσης χριστιανικής θεωρήσεως του γάμου κατά την ουσίαν και την σύναψιν αυτού. Αφ’ ετέρου και η μετέπειτα εκκλησιαστική παράδοσις υποδεικνύει εμμέσως ότι ο γάμος ως μυστηριακή πράξις έχει αποστολικήν την προέλευσιν"''<ref>"Γάμος", ''Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια'' (ΘΗΕ), τόμ.4, στ. 210.</ref>. Άλλωστε η Εκκλησία ''"θεωρεί την παρουσία του Χριστού στον γάμο της Κανά ως σημείο εξυψώσεως του γάμου, από τον ίδιο τον Χριστό, σε μυστήριο. Γι’ αυτό ανέκαθεν...τελούσε τον γάμο με ιερολογία, ως το μυστήριο με το οποίο μεταδιδόταν η Θεία Χάρη όπως μαρτυρούν τα αρχαία Ευχολόγια και οι Πατέρες"''<ref>"Γάμος", εγκυκλοπαίδεια ''Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάννικα'', τόμ. 16, εκδ. Πάπυρος, Αθήνα 2004-2005.</ref>.
Αρχικά, οι ακολουθίες του [[Βάπτισμα|Βαπτίσματος]] και του Γάμου ήταν συνδεδεμένες ''"μετά του Μυστηρίου της θ. Ευχαριστίας"''<ref>''ΘΗΕ'', τόμ. 4, στ. 217.</ref> και ''"η ένταξη της ευλογίας του γάμου στο πλαίσιο της θ. ευχαριστίας περιόρισε την ανάπτυξη των ιδιαίτερων στοιχείων μιας ειδικής ακολουθίας του μυστηρίου του γάμου, η οποία καλυπτόταν τόσο από τις ειδικές ευχές για τον αγιασμό της εγγάμου σχέσεως, όσο και από την όλη ακολουθία της θ. Λειτουργίας. Βεβαίως, οι πρώτες απλές μορφές ευλογίας και αγιασμού της εγγάμου σχέσεως αναπτύχθηκαν με την αξιοποίηση σχετικών στοιχείων από την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη"''<ref>Φειδάς Ιω. Βλάσιος, ''Εκκλησιαστική Ιστορία - Απ' αρχής μέχρι την Εικονομαχία'', τόμ. Α', 3η έκδ., Αθήνα 2002, σελ. 271.</ref>.
:*''"Ει τις τόν γάμον μέμφοιτο, και την καθεύδουσαν μετά του ανδρός αυτής, ούσαν πιστήν και ευλαβή, βδελύσσοιτο ή μέμφοιτο, ως αν μη δυναμένην εις βασιλείαν εισελθείν, ανάθεμα έστω."'' (Κανόνας 1)<ref>Δηλ. ''"Αν κάποιος μέμφεται το γάμο και αποστρέφεται ή ψέγει τη γυναίκα που κοιμάται με τον άντρα της και είναι πιστή και ευσεβής, γιατί τάχα δεν μπορεί να μπει στη βασιλεία των ουρανών, να αναθεματίζεται"''.</ref>.
Επίσης, ο άγ. [[Νικόδημος Αγιορείτης|Νικόδημος ο Αγιορείτης]], στην ερμηνεία του στον [[Σύνοδος Γάγγρας (κανόνες)|Ι΄ 10ο κανόνα της ίδιας συνόδου]], σημειώνει ότι ''"ούτος ο κανών αναθεματίζει εκείνους όπου παρθενεύουν μεν διά την αγάπην του Κυρίου, υπερηφανεύονται δε εναντίον εις τους έχοντας νόμιμον γάμον"''<ref>Νικοδήμου Αγιορείτου, ''[[Πηδάλιον]]'' (ακριβής ανατύπωσις της γ' εκδόσεως του 1864), εκδ. Βασ. Ρηγόπουλου, Θεσσαλονίκη 2003, σελ. 400.</ref>.
==Υποσημειώσεις==
