12.426
επεξεργασίες
Αλλαγές
μ
βελτιώσεις
Ο '''Κόιντος Σεπτίμιος Φλορένς Τερτυλλιανός''' (στη [[Λατινική γλώσσα|λατινική]], '''Quintus Septimius Florens Tertullianus'''), ή απλά '''Τερτυλλιανός''' (155/160 - περ. 240) υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους συγγραφείς της εκκλησίας κατά τον 3ο αιώνα. Έδρασε στην περιοχή της Β. Αφρικής και η συμβολή του στη θεολογία υπήρξε σημαντική, αφενός διότι υπήρξε ο πρώτος θεολόγος που έγραψε στα λατινικά, αφετέρου για την ορολογία την οποία χρησιμοποίησε. Χαρακτηρίζεται ως απολογητής και αντιρρητικός συγγραφέας και υπήρξε φλογερός κήρυκας, οπαδός των ενθουσιαστικών τάσεων και της άκαμπτης ηθικής αυστηρότητας. Τελικώς μεταστράφηκε στο Μοντανισμό, και παρά το θορυβώδη βίο του, πέθανε στην αφάνεια.
==Ο βίος του==
Το βιογραφικά στοιχεία που διαθέτουμε για τον Τερτυλλιανό είναι λίγα. Γεννήθηκε από εθνικούς γονείς, ενώ σπούδασε και έδρασε στην Καρθαγένη (Καρχηδόνα) της Β. Αφρικής<ref>Στ. Παπαδόπουλος, Πατρολογία Α΄, σελ. 362</ref>. Η παιδεία του ήταν λατινική και ελληνική, αλλά σε εμάς διασώζονται μόνο τα λατινικά συγγράμματα. Με βάση το έργο του διαφαίνεται ότι είχε πραγματοποιήσει σπουδές στη νομική, τη ρητορική, την ιατρική και τη στωική φιλοσοφία. Ήταν έγγαμος και στα νεανικά του χρόνια διήγαγε άσωτο βίο<ref>Γ. Φλορόφσκι, Οι Βυζαντινοί πατέρες του 5ου αιώνα, σελ. 186</ref>.
Η ζωή του και η δράση του, τοποθετούνται μεταξύ 155/160<ref>Κ. Σκουτέρης, Ιστορία των Δογμάτων, σελ. 399</ref> και 225/240. Η μεταστροφή του στο χριστιανισμό προήλθε από τη γενναιότητα που επιδείκνυαν οι χριστιανοί ενώπιον του μαρτυρίου και δε μπορεί να καθοριστεί με ακρίβεια, αν πιθανολογείται όμως ότι μπορεί να συνέβη περί το 193-195<ref>Γ. Φλορόφσκι, Οι Βυζαντινοί πατέρες του 5ου αιώνα, σελ. 186</ref><ref>Κ. Σκουτέρης, Ιστορία των Δογμάτων, σελ. 399</ref>. Έτσι ο βίος του σήμερα διαχωρίζεται σε τρεις περιόδους. Στην καθολική περίοδο (περ. 195-205), την ημι-μοντανιστική περίοδο (205-212) και τη μοντανιστική (212 ως τέλος)<ref>Γ. Φλορόφσκι, Οι Βυζαντινοί πατέρες του 5ου αιώνα, σελ. 188</ref>. Ο λόγος της μεταστροφής του ήταν η γενναιότητα των χριστιανών ενώπιον του μαρτυρίου. Βασικός στόχος του απέβη να αποστομώσει τους πολεμίους της εκκλησίας, συγγράφοντας έργα, που είδαν το φως μεταξύ των ετών 196 και 212. Ο Τερτυλλιανός μολονότι τελικά δημιούργησε τόσο θόρυβο και προβλήματα στην εποχή του, πέθανε στην αφάνεια, άγνωστο πότε, εκτός εκκλησίας και πιθανώς απογοητευμένος από το μοντανισμό<ref>Στ. Παπαδόπουλος, Πατρολογία Α΄, σελ. 362</ref>.
Για το βίο του Τερτυλλιανού, πρέπει να ειπωθεί πως υπάρχουν πηγές πλείστες σε μυθικά και υπερβολικά στοιχεία. Νεώτεροι ερευνητές με προεξάρχοντα τον T.D. Barnes απήλλαξαν τελικά τα στοιχεία τα οποία χάλκευαν την προσωπικότητα του μεγάλου συγγραφέα. Έτσι σήμερα αμφισβητείται πως ήταν γιος Ρωμαίου αξιωματούχου, διακεκριμένος νομικός<ref>Στ. Παπαδόπουλος, Πατρολογία Α΄, σελ. 363</ref> καθώς και πως δημιούργησε δική του ομάδα ακολούθων<ref>Στ. Παπαδόπουλος, Πατρολογία Α΄, σελ. 362</ref>, ενώ γνωρίζουμε πως δε χειροτονήθηκε ιερέας<ref>Κ. Σκουτέρης, Ιστορία των Δογμάτων, σελ. 399</ref>.
