12.426
επεξεργασίες
Αλλαγές
μ
Εισήγαγε τον όρο "''[[Τριάδα]]''", στα λατινικά ''trinitas'', στο Χριστιανικό λεξιλόγιο<ref>''A History of Christian Thought'', [[Paul Tillich]], Touchstone Books, 1972. ISBN 0-671-21426-8, σελ. 43, στην αγγλική.</ref> και πιθανόν τον τύπο "τρία Πρόσωπα, μία Ουσία", στα λατινικά "tres [[Persona|Personae]], [[Consubstantial|una Substantia]]" (στην [[κοινή ελληνική]], "τρεις [[Υπόσταση (θρησκεία))|Υποστάσεις]], [[Ουσία|Ομοούσιος]]") και τους όρους [[Παλαιά Διαθήκη|vetus testamentum]] ("Παλαιά Διαθήκη") και [[Καινή Διαθήκη|novum testamentum]] ("Καινή Διαθήκη"). ==Συγγράμματα==
Στον ''Απολογητικό'' του, ήταν ο πρώτος λατίνος συγγραφέας που προσδιόρισε τον Χριστιανισμό ως 'vera religio' (αληθινή θρησκεία) και, αντίστοιχα, τις υπόλοιπες παραδοσιακές θρησκείες της Αυτοκρατορίας ως 'δεισιδαιμονίες'. ==Θεολογία=Χιλιασμός===Ο Τερτυλλιανός ήταν υπέρμαχος της κατανόησης των "χιλίων ετών" του 20ου κεφαλαίου της [[Αποκάλυψη (βιβλίο)|Αποκάλυψης]] με κατά γράμμα τρόπο. ([[s:Αποκάλυψις Ιωάννου#20|Αποκ. κεφ. 20, 21]]) Εξέφρασε την άποψη ότι οι πιστοί επρόκειτο να κυβερνήσουν ως βασιλιάδες για χίλια χρόνια και να αποκατασταθούν οι Εβραίοι στην Παλαιστίνη, και ότι η πόλη της [[Ιερουσαλήμ]] θα κατέβαινε από τον ουρανό (Adv. Marc. 3:24–25). Επιπρόσθετα, ανέφερε ότι σε μια πόλη της [[Μικρά Ασία|Μικράς Ασίας]] είδαν την "[[νέα Ιερουσαλήμ]]" να υπερίπταται στον ουρανό επί 40 ημέρες. Ο Τερτυλλιανός απέρριπτε την αλληγορική ερμηνεία αυτών των εδαφίων της Αποκάλυψης. (Adv. Marc. 4:31).<ref>''The Anchor Bible Dictionary'' (1997), άρθρο "Chiliasm".</ref> Ο ασπασμός των χιλιαστικών απόψεων, ο οποίος προφανώς οφειλόταν στην εμπλοκή του στον [[Μοντανισμός|Μοντανισμό]] ήταν ο λόγος για τον οποίο δεν ανακηρύχθηκε [[άγιος]]. ===Δείγμα γραφής=== «Ας μας δείξουν την αρχή των εκκλησιών τους, ας ξεδιπλώσουν μπροστά μας τους καταλόγους των επισκόπων που ακολουθούν διαδοχικά από την αρχή, ώστε ο πρώτος τους επίσκοπος να έχει ως προστάτη και προκάτοχό του κάποιον από τους αποστόλους ή τους αποστολικούς άνδρες, οι οποίοι συνδέονται σταθερά με τους Αποστόλους. Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο οι αποστολικές Εκκλησίες μεταβιβάζουν τους επισκοπικούς τους καταλόγους, όπως η Εκκλησία των Σμυρναίων, η οποία διατηρεί την παράδοση ότι ο Πολύκαρπος τοποθετήθηκε από τον Ιωάννη». Tertullianus "De prescriptione haereticorum 21". (Εδώ μιλά για αιρετικούς).
καμία σύνοψη επεξεργασίας
Ο '''Κόιντος Σεπτίμιος Φλορένς Τερτυλλιανός''' (στη [[Λατινική γλώσσα|λατινική]], '''Quintus Septimius Florens Tertullianus'''), ή απλά '''Τερτυλλιανός''' (155/160 - περ. 240) υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους συγγραφείς της εκκλησίας κατά τον 3ο αιώνα. Έδρασε στην περιοχή της Β. Αφρικής και η συμβολή του στη θεολογία υπήρξε σημαντική, αφενός διότι υπήρξε ο πρώτος θεολόγος που έγραψε στα λατινικά, αφετέρου για την ορολογία την οποία χρησιμοποίησε. Χαρακτηρίζεται ως απολογητής και αντιρρητικός συγγραφέας και υπήρξε φλογερός κήρυκας, οπαδός των ενθουσιαστικών τάσεων και της άκαμπτης ηθικής αυστηρότητας. Τελικώς μεταστράφηκε στο Μοντανισμό, και παρά το θορυβώδη βίο του, πέθανε στην αφάνεια.
==Η ζωή Ο βίος του==
Το βιογραφικά στοιχεία που διαθέτουμε για τον Τερτυλλιανό είναι λίγα. Γεννήθηκε από εθνικούς γονείς, ενώ σπούδασε και έδρασε στην Καρθαγένη (Καρχηδόνα) της Β. Αφρικής<ref>Στ. Παπαδόπουλος, Πατρολογία Α΄, σελ. 362</ref>. Η παιδεία του ήταν λατινική και ελληνική, αλλά σε εμάς διασώζονται μόνο τα λατινικά συγγράμματα. Με βάση το έργο του διαφαίνεται ότι είχε πραγματοποιήσει σπουδές στη νομική, τη ρητορική, την ιατρική και τη στωική φιλοσοφία. Ήταν έγγαμος και στα νεανικά του χρόνια διήγαγε άσωτο βίο<ref>Γ. Φλορόφσκι, Οι Βυζαντινοί πατέρες του 5ου αιώνα, σελ. 186</ref>.
Για το βίο του Τερτυλλιανού, πρέπει να ειπωθεί πως υπάρχουν πηγές πλείστες σε μυθικά και υπερβολικά στοιχεία. Νεώτεροι ερευνητές με προεξάρχοντα τον T.D. Barnes απήλλαξαν τελικά τα στοιχεία τα οποία χάλκευαν την προσωπικότητα του μεγάλου συγγραφέα. Έτσι σήμερα αμφισβητείται πως ήταν γιος Ρωμαίου αξιωματούχου, διακεκριμένος νομικός<ref>Στ. Παπαδόπουλος, Πατρολογία Α΄, σελ. 363</ref> καθώς και πως δημιούργησε δική του ομάδα ακολούθων<ref>Στ. Παπαδόπουλος, Πατρολογία Α΄, σελ. 362</ref>, ενώ γνωρίζουμε πως δε χειροτονήθηκε ιερέας<ref>Κ. Σκουτέρης, Ιστορία των Δογμάτων, σελ. 399</ref>.
==Τα συγγράμματά =Η συνεισφορά του==Το σπουδαιότερο απολογητικό έργο του θεωρείται το ''Απολογητικός'', όπου εξυψώνει τον Χριστιανισμό, αποκρούοντας τις κατηγορίες ενάντια στους Χριστιανούς.=
==Υποσημειώσεις==
