Αλλαγές

Το φαινόμενο της εξουσίας, πολιτικής - κοσμικής αλλά και ιερατικής, εξηγείται εύκολα στο πλαίσιο της όλης θεολογικής σκέψης του Χρυσοστόμου. Συνιστά και αυτή, όπως ο γάμος αποτέλεσμα της πτώσεως. Η εξουσία αποβαίνει πρόβλημα εφόσον προϋποθέτει άρχοντα, τον οποίο εκμαυλίζει η αίσθηση της υπεροχής, και αρχόμενο που δυσανασχετεί για την υποταγή του. Άρα πρόβλημα είναι όχι η αφηρημένη έννοια της υποταγής, αλλά ο άνθρωπος που έχει την ευθύνη να άρχει ή που οφείλει να υποτάσσεται. Σύμφωνα με τις γραπτές που πηγές που διαθέτουμε, πιστεύει ότι η απομάκρυνση των πρωτοπλάστων από τον Θεό προκάλεσε την «''πνευματική διάσπαση''», «''την εσωτερική αντινομία''», που εκδηλώνεται μεταξύ ανθρώπων με ''αντιπαλότητα'', ''διαμάχες'' και ''πολέμους''. Η αντιπαλότητα οδηγεί στην επιβολή του ενός στον άλλο, διότι λησμονείται ένεκα της αμαρτίας, ότι οι άνθρωποι είναι όλοι ομότιμοι μεταξύ τους<ref>( Εις Ρωμαίους, ομιλία ΚΓ 1, PG 60, 615 )</ref>. Στο ίδιο ζήτημα επίσης τονίζει με κάθε τρόπο ότι η ''φυσική'' και ''θεία τάξη'', στην οποία είναι θεμιτό το ''άρχειν'' και το ''άρχεσθαι'', δεν αναιρεί την ''ομοτιμία'' μεταξύ των ανθρώπων. Το να υπακούει ο πολίτης τον πολιτικό άρχοντα ή ο διάκονος τον Πρεσβύτερο δεν σημαίνει ότι ενώπιον Θεού κάποιος είναι κατώτερος από τον άλλο<ref>( PG 62, 531. PG 49, 82 )</ref>.