Αλλαγές

Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Αποστολικοί Πατέρες

334 bytes προστέθηκαν, 20:13, 19 Οκτωβρίου 2009
μ
Τριάδα, Πατήρ Θεός και Άγιο Πνεύμα
====Τριάδα, Πατήρ Θεός και Άγιο Πνεύμα====
Οι Αποστολικοί πατέρες μέσω των επιστολών απευθύνονται προς το χριστιανικό ποίμνιο. Το γεγονός αυτό προσδιορίζει τη θεολογία τους, γύρω από ένα εκκλησιοκεντρικό χαρακτήρα. Ασφαλώς η τριαδολογία τους δεν παρουσιάζει την αρτιότητα που διαμορφώθηκε κατά τον Δ΄ αιώνα, αλλά κάτι τέτοιο είναι λογικό αφού αφενός είναι περιστασιακή, αφετέρου δεν έχουν εμφανιστεί ακόμα οι ανάλογες δογματικές προκλήσεις και ερεθίσματα<ref>Ν. Νικολαΐδης, Αποστολικοί Πατέρες, σελ. 389</ref>. Παρόλα αυτά αποτέλεσε τη ζύμη για περαιτέρω επεξεργασία.
Στους Αποστολικούς Πατέρες όποτε συναντάμε μία [[Αγία Τριάδα|τριαδολογική]] ομολογία, αυτή είναι συνάρτηση του εκκλησιολογικού της χαρακτήρα. Ο Άγιος Ιγνάτιος αναφέρει χαρακτηριστικά πως η εκκλησία είναι:
:''"ως όντες λίθοι ναού Πατρός, ητοιμασμένοι εις οικοδομήν Θεού Πατρός, αναφερόμενοι εις τα ύψη δια της μηχανής Ιησού Χριστού, ος εστί ο σταυρός, σχοινίω χρώμενοι τω πνεύματι τω αγίω"''<ref>Προς Εφεσίους 9, 1</ref>.
Είναι λοιπόν εμφανές πως η πίστη τους στην τριαδική μονάδα είναι αναντίρρητη<ref>Ν. Νικολαΐδης, Αποστολικοί Πατέρες, σελ. 390</ref>. Η πίστη λοιπόν στο [[Θεός Πατήρ|Θεό Πατέρα]], τον [[Ιησούς Χριστός|Υιό]] και το [[Άγιο Πνεύμα]] είναι η πίστη που έχει δεχτεί ο πιστός στην εκκλησία με το Βάπτισμά του<ref>J. Lebreton, Histoire du Dogme de la Trinite. Des origines au concile de Nicee II, Paris 1928, σελ. XIII</ref>. Η νέα ζωή μάλιστα συμβαίνει μόνο ''"εν Υιώ και Πατρί και Πνεύματι"''<ref>Ιγνατίου, Προς Μαγνησιοίς Μαγνησιείς 13, 1</ref>. Ο Θεός είναι μόνος και ύψιστος, Θεός της αλήθειας, ζων και σοφός, δημιουργός και ισχυρός δεσπότης της κτίσεως. Ο θεός είναι απολύτως εκτός κάθε διαστάσεως χώρου<ref>Ποιμήν του Ερμά, Εντολή 1, 1</ref>, ενώ η αρμονία και η τάξη είναι χαρακτηριστικά που έδωσε ο ίδιος. Παρουσιάστηκε στον κόσμο δια του Ιησού Χριστού<ref>Προς Μαγνησιοίς 8, 2</ref> και είναι αυτός ο οποίος δια του Χριστού κάλεσε τον κόσμο από το σκότος στο φως και από την αγνωσία στη γνώση<ref>Κλήμεντος, Προς Κορινθίους Α΄, 59, 2</ref>. Είναι ''"άγιος εν αγίοις, ευεργέτης πνευμάτων και θεός πάσης σαρκός, σωτήρ απηλπισμένων, βοηθός και αντιλήπτωρ"''.<ref>Κ. Σκουτέρης, ενθ.αν., σελ. 170</ref>.
Η θεότητα του Αγίου Πνεύματος στους Αποστολικούς πατέρες αναδεικνύεται με πολλούς τρόπους. Εν αρχή ο Κλήμης αναφέρει πως ''"Ζη γαρ ο θεός και ζη ο Κύριος Ιησούς Χριστός και το Πνεύμα το Άγιον"''<ref>Α΄ Κορινθίους 58, 2</ref>, οι δε γραφές είναι αληθείς διότι εγράφησαν δια του Αγίου Πνεύματος<ref>Aυτόθι 45, 2</ref>. Σε αυτές έχει καταγραφεί ο λόγος του Αγίου Πνεύματος<ref>Αυτόθι 13, 1</ref>. Η κλήση των πιστών γίνεται δια του Αγίου Πνεύματος, ενώ στην εκκλησία γίνεται πλήρης έκχυσίς Του. Κατά τον Ιγνάτιο το Άγιο Πνεύμα είναι ένα εκ των τριών προσώπων της Αγίας Τριάδας (υποσ. 26, 27, 29). Μάλιστα η υποταγή στον επίσκοπο αναλογεί με την υποταγή ''"τω Χριστώ, το Πατρί και το Αγίω Πνεύματι"'', όπως αναφέρει στον Πολύκαρπο<ref>Ιγνατίου, Προς Πολύκαρπον 1, 3</ref>. Κατά τον Ερμά τα έργα του ανθρώπου δείχνουν ότι ο άνθρωπος έχει καταξιωθεί από το Άγιο Πνεύμα και παρουσιάζει στοιχεία πραότητος, ησυχίας, ταπεινοφροσύνης και αποχή πονηρών σκέψεων και πράξεων, ενώ στο Βαρνάβα είναι έντονη η διασύνδεση του Πνεύματος με τον Κύριο, εξ ου και ονομάζεται Πνεύμα Κυρίου<ref>Επιστολή 1, 3</ref>.
12.398
επεξεργασίες

Μενού πλοήγησης