Αλλαγές

===Παιδική Γεννήθηκε στα τέλη του 3ου αιώνα στην ''Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου'', αφού κατά τον ιστορικό [[Σωκράτης ο Σχολαστικός|Σωκράτη τον Σχολαστικό]], εκεί είχε και πατρικό και οικογενειακό τάφο<ref>''Εκκλ. Ιστορία'' 4,13</ref>. Οι γονείς του ήταν Χριστιανοί και από μικρή ηλικία έδειξε την κλίση του, αφού παρίστανε τον ιερέα που βάπτιζε τους πιστούς (φίλους του). Από τα συγγράμματα του και τις περιγραφές του [[Γρηγόριος Ναζιανζηνός|Γρηγορίου Θεολόγου]] συμπεραίνουμε, ότι ανατράφηκε θεολογικά, αλλά και πως απέκτησε και εγκύκλιες γνώσεις, ενώ τη θεολογική του μόρφωση===την απέκτησε αστη θεολογική [[Κατηχητική Σχολή της Αλεξάνδρειας]]. Μεγάλη επίδραση για τη διαμόρφωση του ήθους του και της πορείας του, συνέβαλε η γνωριμία του με τον [[Μέγας Αντώνιος|Μέγα Αντώνιο]] του οποίου και συνέγραψε τον «''Βίο και Πολιτεία''».

Γεννήθηκε στα τέλη Κατά τη δεύτερη δεκαετία του [[3ος 4ος αιώνας|3ου 4ου αιώνα]] μ.Χόταν προκλήθηκε η μεγάλη ''Αρειανική διαμάχη'' στην [[Εκκλησία]], λίγο καιρό μετά την κατάπαυση του κύματος διωγμών από τους Ρωμαίους Αυτοκράτορες, ο Αθανάσιος ως λαϊκός ακόμα, κατέβηκε στον πνευματικό αγώνα στην προσπάθεια καταπολέμησης των θέσεων που προασπιζόταν ο [[Άρειος]], συγγράφοντας κείμενα όπως το ''Κατά Ειδώλων'' και το ''Περί Ενανθρωπήσεως του Λόγου''. Το [[325]] πληροφορούμαστε ότι ήδη έχει χειροτονηθεί [[διάκονος]] όπου και συμμετέχει ενεργώς ως γραμματέας στην [[Αλεξάνδρεια (Αιγύπτου)Α΄ Οικουμενική Σύνοδος|ΑλεξάνδρειαΑ΄ Οικουμενική σύνοδο]] της , η οποία είχε συγκληθεί από τον [[ΑίγυπτοςΜέγας Κωνσταντίνος|ΑιγύπτουΜέγα Κωνσταντίνο]] με σκοπό τη διευθέτηση των θεολογικών συγκρούσεων που ταλάνιζαν τις χριστιανικές εκκλησίες. Το [[328]], αφού κατά τον ιστορικό μετά την κοίμηση του πνευματικού του Πατέρα και επισκόπου [[Σωκράτης ο ΣχολαστικόςΑλεξάνδρεια|Σωκράτη τον ΣχολαστικόΑλεξανδρείας]]Αλεξάνδρου, εκεί είχε με σύμφωνη απόφαση κλήρου και πατρικό λαού, χειροτονήθηκε [[επίσκοπος]], ένεκα του μεγάλου ζήλου και οικογενειακό τάφο. (της φήμης που είχε αποκτήσει ως «''Εκκλ. Ιστορίαανυποχώρητου μαχητή'' 4».Χειροτονήθηκε σε ηλικία 33 ετών,13) Οι γονείς στις 8 Ιουλίου του ήταν Χριστιανοί και από μικρή ηλικία έδειξε [[328]]. Μετά την κλίση εκλογή του, αφού παρίστανε τον ιερέα που βάπτιζε άρχισε σημαντικό ποιμαντικό έργο, μελέτησε τις ανάγκες των μοναχών, κληρικών και λαϊκών για τη καλύτερη δυνατή συμβίωση και εναρμόνιση των ρόλων τους πιστούς (φίλους στο εκκλησιαστικό πλαίσιο. Επίσης ανέπτυξε έντονη αντιαιρετική δράση, με κύριο στόχο την διάδοση του «ορθού» δόγματος της ομοουσιότητας του Πατρός και του)Υιού. Αυτό ήταν κάτι που δεν πέρασε απαρατήρητο από τον επίσκοπο [[Αλεξάνδρεια|Αλεξανδρείας]] [[Αλέξανδρος Α΄ Αλεξανδρείας|Αλέξανδρο]]Υπήρξε και προεξάρχων μεγάλου φιλανθρωπικού έργου στη περιοχή της Αλεξάνδρειας.

Είναι η δεύτερη δεκαετία Ο Αθανάσιος βρέθηκε, μετά τη σύνοδο, σε δύσκολη θέση παίρνοντας μηνύματα, σε βάρος της ζωής του . Γι' αυτό το λόγο πήρε το δρόμο προς την [[4ος αιώνας|4ου αιώνα]] και προκαλείται αναστάτωση στην [[ΕκκλησίαΚωνσταντινούπολη]] όσον αφορά , να δει τον προσδιορισμό της φύσης Αυτοκράτορα και να του Θεού, λίγο μόλις καιρό μετά ζητήσει την κατάπαυση προστασία του κύματος διωγμών από τους Ρωμαίους Αυτοκράτορες. Οι αντίπαλοί του όμως πέτυχαν όχι μόνο να μην ακροασθεί, αλλά και να εξοριστεί στη Γαλατία, πείθοντας τον Αυτοκράτορα με ψευδής κατηγορίες. O ίδιος δε, φαίνεται να ήταν δυσαρεστημένος σε βάρος του Αθανασίου για τη έντονη κριτική που του ασκούσε<ref> Ο Αθανάσιος από νωρίς, ως λαϊκός ακόμα, κατέβηκε στον πνευματικό αγώνα στην προσπάθεια καταπολέμησης των θέσεων ασκούσε συχνά σκληρή κριτική για την ανάμειξη του Μεγάλου Κωνσταντίνου στα εσωτερικά της Εκκλησίας. Ένας χαρακτηριστικός λόγος που προασπιζόταν ο [[Άρειος]], συγγράφοντας κείμενα όπως το είχε εκφωνήσει ήταν «''Κατά Ειδώλων'Μη τίθειν σεαυτόν εις τα εκκλησιαστικά, μηδέ συ περί τούτων ημίν παρεκελεύου, αλλά μάλλον παρ' ημών συ μάνθανε ταύτα. Και, ώσπερ ο την σην αρχήν υποκλέπτων αντιλέγει το δεξαμένω Θεώ, ούτω φοβήθητι μη και το 'συ τα της Εκκλησίας εις αυτόν ελκών υπεύθυνος εγκλήματι μεγάλω γένη'Περί Ενανθρωπήσεως του Λόγου''». Το [[325]] μ.Χ</ref>. πληροφορούμαστε ότι ήδη έχει χειροτονηθεί [[διάκονος]] όπου Αυτή ήταν η πρώτη του εξορία που διήρκεσε 2 έτη και συμμετέχει ενεργώς ως γραμματέας στην [[Α΄ Οικουμενική Σύνοδος|Α΄ Οικουμενική σύνοδο]]4 μήνες, συγκληθείσα υπό του [[Μέγας Κωνσταντίνος|Μεγάλου Κωνσταντίνου]] με σκοπό τη διευθέτηση των θεολογικών συγκρούσεων που ταλάνιζαν τις χριστιανικές εκκλησίες. Το επιστρέφοντας το [[328337]] μ.Χ, μετά την κοίμηση του πνευματικού το θάνατο του Πατέρα και επισκόπου αυτοκράτορα [[ΑλεξάνδρειαΜέγας Κωνσταντίνος|ΑλεξανδρείαςΚωνσταντίνου]] Αλεξάνδρου, με σύμφωνη απόφαση κλήρου και λαού, χειροτονήθηκε επίσκοπος (εκ των υστέρων χαρακτηρίστηκε [[Πατριάρχης]]), ένεκα του μεγάλου ζήλου και της φήμης που είχε αποκτήσει ως «ανυποχώρητου μαχητή».

===Η επιστροφή του Αθανασίου, συνεχίστηκε με πολλές συκοφαντίες, και στη προσπάθεια να τους αντικρούσει, συγκάλεσε σύνοδο 100 επισκόπων που διακήρυξαν την αθωότητα του. Το έργο ίδιο και Αρειανοί, πράττοντας το ακριβώς αντίθετο και πείθοντας το νέο φιλοαρειανό Αυτοκράτορα [[Κώνστας|Κώνστα]]. Έτσι εξορίζεται στη [[Ρώμη]] που ο [[Ιούλιος]] επίσκοπος [[Ρώμη|Ρώμης]], συγκαλεί σύνοδο και κηρύσσει την αθωότητα του. Ο Αυτοκράτορας [[Κωνστάντιος]] πιέζει τον αδερφό του [[Κώνστας|Κώνστα]] να παρατείνει την εξορία του, παρά τη συνοδική απόφαση, η οποία γίνεται δεκτή από τους ''ορθοδόξους'' επισκόπους. Αποτέλεσμα η επιστροφή του, το [[346]], 6 έτη μετά την εξορία του. Ο Αθανάσιος λόγω του ποιμαντικού έργου που διενήργησε, αγαπήθηκε και αγκαλιάστηκε από τους Χριστιανούς της Ρώμης. Το [[356]], ο ''Κώνστας'' δολοφονείται, ο [[Κωνστάντιος]] γίνεται αυτοκράτορας του Δυτικού και του Ανατολικού μέρους της Αυτοκρατορίας και οι αντίπαλοι, εκμεταλλευόμενοι τα φιλοαρειανά αισθήματα του ως Επισκόπου===, κινούνται αποφασιστικά. Καλούν σύνοδο, καθαιρούν τον Αθανάσιο και στέλνουν άγημα 5000 στρατιωτών με τον στρατηλάτη ''Συριανό'', με σκοπό να τον εξοντώσουν οριστικά . Την ώρα που τελεί την [[παννυχίδα]] σε ναό, με πλήθος πιστών, ο ίδιος φυγαδεύεται στη έρημο, που παραμένει για άλλα έξι έτη.

Χειροτονήθηκε σε ηλικία 33 ετών, στις 8 Ιουλίου του [[328]] μ.Χ. Μετά την εκλογή του, άρχισε σημαντικό ποιμαντικό έργο, μελέτησε τις ανάγκες των μοναχών, κληρικών και λαϊκών για τη καλύτερη δυνατή συμβίωση και εναρμόνιση των ρόλων τους στο εκκλησιαστικό πλαίσιο. Επίσης ανέπτυξε έντονη αντιαιρετική δράση, με κύριο στόχο την διάδοση του «ορθού» δόγματος της ομοουσιότητας του Πατρός και του Υιού. Υπήρξε και προεξάρχων μεγάλου φιλανθρωπικού έργου στη περιοχή της Αλεξάνδρειας. ===Διωγμοί=== Ο Μέγας Αθανάσιος, ο επονομαζόμενος και «στύλος της ορθοδοξίας», διετέλεσε [[Επίσκοπος]] για 46 έτη, εκ των οποίων τα 17 τα πέρασε στην [[εξορία]]. Μετά την καταδίκη του από την [[Α' Οικουμενική Σύνοδος|Α' Οικουμενική Σύνοδο]], ο [[Άρειος]] δεν συμμορφώθηκε προς τις αποφάσεις της. Μολονότι καθαιρέθηκε και εξορίστηκε, δεν μετανόησε. Την ομολογία της πίστεως του [[Άρειος|Αρείου]] την έκανε δεκτή και ο Αυτοκράτορας [[Μέγας Κωνσταντίνος|Κωνσταντίνος]], επηρεασμένος από έναν πρωτοστάτη των απόψεων που χαρακτηρίστηκαν αργότερα [[Αρειανισμός|αρειανιστικές]], τον [[Ευσέβιος Νικομήδειας|Ευσέβιο Νικομήδειας]]. Έτσι διέταξε, ο Άρειος να γίνει δεκτός στην εκκλησιαστική κοινωνία. Ο Αθανάσιος εναντιώθηκε, διότι ερχόταν σε σύγκρουση με τα επιχειρήματα και τις αποφάσεις της οικουμενικής συνόδου της [[Νίκαια|Νίκαιας]]. Αυτό είχε αποτέλεσμα την μήνη των «αρειανιστών» επισκόπων, οι οποίοι βρήκαν την ευκαιρία να εκδιώξουν τον Αθανάσιο λόγω της μαχητικότητας και της αποτελεσματικότητάς του εναντίον τους. Οι επίσκοποι που συντάχθηκαν με τις θέσεις του Αρείου συνασπίστηκαν με άλλους επισκόπους, οι οποίοι χαρακτηρίστηκαν αργότερα ως «αίρεση των Μελιτιανών», στέλνοντας αντιπροσωπεία στον αυτοκράτορα, κατηγορώντας το Αθανάσιο για επιβολή φόρων υπέρ της εκκλησίας, για [[μαγεία]] και [[πορνεία]]. Αρχικά συγκλήθηκε σύνοδος στην [[Καισάρεια]], την οποία και δεν παραβρέθηκε, γνωρίζοντας ότι ήταν προμελετημένη σκευωρία των αντιπάλων επισκόπων. Ο Αυτοκράτορας όμως συγκάλεσε και δεύτερη σύνοδο στην [[Τύρος|Τύρο]], διαμηνύοντάς Στην επιστροφή του, ότι αν δεν παρευρισκόταν, θα ασκούνταν βία προκειμένου να παραστεί. Έτσι εμφανίστηκε, καταρρίπτοντας όλες τις κατηγορίες.  Ο Αθανάσιος βρέθηκε, μετά τη σύνοδο, σε δύσκολη θέση παίρνοντας μηνύματα, σε βάρος της ζωής του. Γι' αυτό το λόγο πήρε το δρόμο προς την [[Κωνσταντινούπολη]], να δει τον Αυτοκράτορα και να του ζητήσει την προστασία του. Οι αντίπαλοί θάνατο του όμως πέτυχαν όχι μόνο να μην ακροαστεί, αλλά και να διωχθεί στη Γαλατία, πείθοντας τον Αυτοκράτορα με ψευδής κατηγορίες. O ίδιος δε, φαίνεται να ήταν δυσαρεστημένος σε βάρος του Αθανασίου για τη έντονη κριτική που του ασκούσε<ref> Ο Αθανάσιος ασκούσε συχνά σκληρή κριτική για την ανάμειξη του Μεγάλου Κωνσταντίνου στα εσωτερικά της Εκκλησίας. Ένας χαρακτηριστικός λόγος που είχε εκφωνήσει ήταν «'''Μη τίθειν σεαυτόν εις τα εκκλησιαστικά, μηδέ συ περί τούτων ημίν παρεκελεύου, αλλά μάλλον παρ'ημών συ μάνθανε ταύτα. Και, ώσπερ ο την σην αρχήν υποκλέπτων αντιλέγει το δεξαμένω Θεώ, ούτω φοβήθητι μη και συ τα της Εκκλησίας εις αυτόν ελκών υπεύθυνος εγκλήματι μεγάλω γένη'Κωνστάντιου''».</ref> Αυτή ήταν η πρώτη του εξορία που διήρκεσε 2 έτη και 4 μήνες, επιστρέφοντας το [[337]] μ.Χ μετά το θάνατο του αυτοκράτορα [[Μέγας Κωνσταντίνος|Κωνσταντίνου]]. Η επιστροφή του Αθανασίου, συνεχίστηκε με πολλές συκοφαντίες, και στη προσπάθεια να τους αντικρούσει, συγκάλεσε σύνοδο 100 επισκόπων που διακύρηξαν την αθωότητα του. Το ίδιο και Αρειανοί, πράττοντας το ακριβώς αντίθετο και πείθοντας το νέο φιλοαρειανό Αυτοκράτορα [[Κώνστας|Κώνστα]]. Έτσι εξορίζεται στη [[Ρώμη]] που ο [[Ιούλιος]] επίσκοπος [[Ρώμη|Ρώμης]], συγκαλεί σύνοδο και κηρύσει την αθωότητα του. Ο Αυτοκράτορας [[Κωνστάντιος]] πιέζει τον αδερφό του [[Κώνστας|Κώνστα]] να παρατείνει την εξορία του, παρά τη συνοδική απόφαση, η οποία γίνεται δεκτή απο τους ΄΄ορθοδόξους΄΄ επισκόπους. Αποτέλεσμα η επιστροφή του, το [[346]]μ.Χ., 6 έτη μετά την εξορία του. Ο Αθανάσιος λόγω του ποιμαντικού έργου που διενήργησε, αγαπήθηκε και αγκαλιάστηκε απο τους Χριστιανούς της πόλης. Το [[356]]μ.Χ. ο [[Κωνστάντιος]] δολοφονείται,ο [[Κώνστας]] γίνεται αυτοκράτορας του Δυτικού και του Ανατολικού μέρους της Αυτοκρατορίας και οι αντίπαλοι, εκμεταλευόμενοι τα φιλοαρειανά αισθήματα του, κινούνται αποφασιστικά. Καλούν σύνοδο, καθαιρούν τον Αθανάσιο και στέλνουν άγημα 5000 στρατιωτών με τον στρατηλάτη [[Συριανό]], με σκοπό να τον εξοντώσουν οριστικά . Την ώρα που τελεί την [[παννυχίδα]] σε ναό, με πλήθος πιστών, ο ίδιος φυγαδεύεται στη έρημο, που παραμένει για άλλα έξι έτη. Στην επιστροφή του, μετά το θάνατο του [[Κώνστας|Κώνστα]], στο θρόνο ανεβαίνει ο [[Ιουλιανός]]. Η συγκρουση σύγκρουση μεταξύ των δύο θέλω των ανδρών έμφανίζεται εμφανίζεται άμεσα. Ο [[Ιουλιανός]] θέλει να επαναφέρει το καθεστώς του πανθέου, από την άλλη ο Αθανάσιος μάχεται με όλες του τις δυνάμεις για την αποκατάσταση της εκκλησίας. Ο [[Ιουλιανός]] πληροφορείται για τη δράση του Αθανασίου και διατάσει διατάσσει νέα εξορία. Το [[362]] μ.Χ. εξορίζεται στη Θηβαΐδα μέχρι το θάνατο του [[Ιουλιανός|Ιουλιανού]]. Όμως ακόμα έμελλε να εξοριστεί ακόμα μια φορά ο Αθανάσιος. Ενώ επέστρεψε και αρχικά προχώρησε, απρόσκοπτα το έργο του, επί εποχής [[Ιοβιανός|''Ιοβιανού]]'' μέχρι το [[364]]μ.Χ. και το θάνατό του, τον διαδέχεται ο [[''Ουαλεντινιανός Α΄]]'', ο οποίος ήταν οπαδός του Αρείου και εκδιώκει τον ''Αθανάσιο''. Αυτός Ο Αθανάσιος πληροφορούμαστε οτι ότι αυτή την εποχή κρυβόταν «'' εν πατρώο μνήματι''». Μέσα σε τέσσερις μήνες όμως φοβούμενος εξέγερση απο από την αγανάκτηση των κατοίκων της [[Αλεξάνδρεια|Αλεξάνδρειας]], ανακάλεσε απο από την εξορία τον ''Αθανάσιο''. Έκτοτε μέχρι και τον θάνατο του, παρέμεινε στο θρόνο του, χωρίς άλλους διωγμούς.