Ελεγκτές, renameuser, Διαχειριστές
4.720
επεξεργασίες
Αλλαγές
Νέα σελίδα: Ο '''Βαρούχ''' είναι ένα από τα βιβλία του κανόνα της [[Παλαιά Διαθήκη|Παλαιάς Δι...
Ο '''Βαρούχ''' είναι ένα από τα βιβλία του [[Βιβλικός κανόνας|κανόνα]] της [[Παλαιά Διαθήκη|Παλαιάς Διαθήκης]] που αποδέχονται η [[Ορθόδοξη Εκκλησία|Ορθόδοξη]] και η [[Καθολική Εκκλησία|Ρωμαιοκαθολική]] εκκλησία (με τη διαφορά ότι για τους Καθολικούς, ως έκτο κεφάλαιο στον ''Βαρούχ'' περιέχεται η [[Επιστολή Ιερεμίου]] η οποία στην [[Ορθόδοξη Εκκλησία]] λογίζεται ως ξεχωριστό βιβλίο). Ο '''Βαρούχ''', εξαιρείται από τον κανόνα των εκκλησιών της [[Μεταρρύθμιση|Μεταρρύθμισης]].
==Εισαγωγικά==
Το βιβλίο ονομάζεται ''Βαρούχ'' από το πρόσωπο, του οποίου τους λόγους περιέχει. Ο ''Βαρούχ'' (έβρ. ''Βαρούχ'' = ευλογημένος) ήταν γιος ''"υιός Νηρίου"''<ref>''Iερ. 39,12''.</ref> και αδελφός ''Σαραίου'', υπαλλήλου της αυλής του Σεδεκίου<ref>''Ιερ. 28,59''.</ref>. Ήταν φίλος, πιστός μαθητής και γραμματέας<ref>''Iερ. κεφ. 43''.</ref> του προφήτη [[Ιερεμίας|Ιερεμία]], διώχθηκε μαζί του<ref>''Iερ. 43,26''.</ref> και τον ακολούθησε στην Αίγυπτο<ref>''Iερ. 50,6''.</ref>, όπου οδηγήθηκαν και οι δύο μετά την κατάλυση του Ιουδαϊκού κράτους (586 π.Χ.).
Το περιεχόμενο του βιβλίου περιέχει μια εκτενή προσευχή, στην οποία οι εξόριστοι Ιουδαίοι αναγνωρίζουν ότι τόσο οι πατέρες τους όσο και αυτοί οι ίδιοι απείθησαν στα προστάγματα του Θεού και αυτό είχε ως συνέπεια να καταστραφεί η Ιερουσαλήμ και να οδηγηθεί ο λαός στην [[Βαβυλώνια αιχμαλωσία|αιχμαλωσία]]. Διαβεβαιώνουν όμως ότι μετανόησαν και ζητούν συγγνώμη από το Θεό. Στην τελευταία ενότητα του βιβλίου οι εξόριστοι θρηνούν την ερήμωση της Ιερουσαλήμ και εκείνη παρηγορεί τα τέκνα της, ενισχύοντας την πίστη τους στο Θεό και προλέγοντας ''"την αιώνιον ευφροσύνην μετά της σωτηρίας"'' ενώ προφητεύεται η επιστροφή των εξόριστων από τη [[Βαβυλώνα]] στην πατρίδα τους.
==Συγγραφέας, τόπος, χρόνος==
Από την επιγραφής του βιβλίου<ref>''Βαρούχ 1,1-2''.</ref>, μαθαίνουμε ότι ο ''Βαρούχ'' έγραψε το βιβλίο στη [[Βαβυλώνα]], κατά το 5ο έτος από την καταστροφή της [[Ιερουσαλήμ]], και το διάβασε ενώπιον του λαού και του βασιλιά [[Ιεχονίας|Ιεχονία]] (581 π.Χ.). Αρχικά το βιβλίο φαίνεται πως είχε γράφει στην εβραϊκή γλώσσα. Σήμερα σώζεται στην ελληνική της Μεταφράσεως των Ο', και από αυτή έχουν προέλθει μεταφράσεις του στη λατινική, κοπτική, συριακή κ.ά.. Σύμφωνα με το καθ. Χαστούπη ο χρόνος της συγγραφής του βιβλίου ''"δεν δύναται να καθορισθή ακριβώς. Πιθανή είναι η εκ του α' ημίσεος της 1ης εκ/δος π.Χ. καταγωγή αυτού"''<ref>Χαστούπης Π. Αθανάσιος, ''Εισαγωγή εις την Παλαιάν Διαθήκην'', εκδ. Πανεπιστημίου Αθηνών, 1986, σελ. 464.</ref>. Ωστόσο υπάρχουν και οι υποστηρικτές της αυθεντικότητας του βιβλίου, που αντιπαραθέτουν συγκεκριμένες μαρτυρίες του βιβλίου, μάλλον ασυμβίβαστες με μια μεταγενέστερη χρονολόγηση του<ref>Καλαντζάκης Ε. Σταύρος, ''Εισαγωγή στην Παλαιά Διαθήκη'', Πουρναράς, Θεσσαλονίκη 2006, σελ. 911.</ref>.
==Διάγραμμα περιεχομένου==
Το περιεχόμενο του βιβλίου αποτελείται από 5 κεφάλαια:
* ''1,1-14'': Ιστορική εισαγωγή.
* ''1,15-3,8'': Εξομολόγηση των αιχμαλώτων Ιουδαίων και αίτηση συγγνώμης.
* ''3,9-4,4'': Ύμνος προς τη σοφία.
* ''4,5-5,9'': Παραινέσεις, παρηγορητική προφητεία περί αποκαταστάσεως.
==Υποσημειώσεις==
<div style="font-size: 85%"><references/></div>
==Βιβλιογραφία==
* Αγουρίδης Σάββας, ''Ιστορία της Θρησκείας του Ισραήλ'', Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 1995
* Καλαντζάκης Ε. Σταύρος, ''Εισαγωγή στην Παλαιά Διαθήκη'', Πουρναράς, Θεσσαλονίκη 2006
* Μπρατσιώτης Ι. Παναγιώτης, ''Εισαγωγή εις την Παλαιάν Διαθήκην'', Αθήνα 1993 (c1936)
* Χαστούπης Π. Αθανάσιος, ''Εισαγωγή εις την Παλαιάν Διαθήκην'', εκδ. Πανεπιστημίου Αθηνών, 1986
* David Noel Freedman, ''The Anchor Bible Dictionary'', New York: Doubleday, 1992
* Gleason Leonard Archer, ''A Survey of Old Testament Introduction'', 3η έκδ., Moody Press, 1998
* James Luther Mays et al., ''Harper's Bible Commentary'', San Francisco: Harper & Row, 1988
* John Barton and John Muddiman, ''Oxford Bible Commentary'', New York: Oxford University Press, 2001
{{Παλαιά Διαθήκη}}
==Βλέπε επίσης==
* [[Αγία Γραφή]]
* [[Παλαιά Διαθήκη]]
* [[Βιβλικός κανόνας]]
[[Κατηγορία:Αγία Γραφή]]
[[Κατηγορία:Παλαιά Διαθήκη]]
==Εισαγωγικά==
Το βιβλίο ονομάζεται ''Βαρούχ'' από το πρόσωπο, του οποίου τους λόγους περιέχει. Ο ''Βαρούχ'' (έβρ. ''Βαρούχ'' = ευλογημένος) ήταν γιος ''"υιός Νηρίου"''<ref>''Iερ. 39,12''.</ref> και αδελφός ''Σαραίου'', υπαλλήλου της αυλής του Σεδεκίου<ref>''Ιερ. 28,59''.</ref>. Ήταν φίλος, πιστός μαθητής και γραμματέας<ref>''Iερ. κεφ. 43''.</ref> του προφήτη [[Ιερεμίας|Ιερεμία]], διώχθηκε μαζί του<ref>''Iερ. 43,26''.</ref> και τον ακολούθησε στην Αίγυπτο<ref>''Iερ. 50,6''.</ref>, όπου οδηγήθηκαν και οι δύο μετά την κατάλυση του Ιουδαϊκού κράτους (586 π.Χ.).
Το περιεχόμενο του βιβλίου περιέχει μια εκτενή προσευχή, στην οποία οι εξόριστοι Ιουδαίοι αναγνωρίζουν ότι τόσο οι πατέρες τους όσο και αυτοί οι ίδιοι απείθησαν στα προστάγματα του Θεού και αυτό είχε ως συνέπεια να καταστραφεί η Ιερουσαλήμ και να οδηγηθεί ο λαός στην [[Βαβυλώνια αιχμαλωσία|αιχμαλωσία]]. Διαβεβαιώνουν όμως ότι μετανόησαν και ζητούν συγγνώμη από το Θεό. Στην τελευταία ενότητα του βιβλίου οι εξόριστοι θρηνούν την ερήμωση της Ιερουσαλήμ και εκείνη παρηγορεί τα τέκνα της, ενισχύοντας την πίστη τους στο Θεό και προλέγοντας ''"την αιώνιον ευφροσύνην μετά της σωτηρίας"'' ενώ προφητεύεται η επιστροφή των εξόριστων από τη [[Βαβυλώνα]] στην πατρίδα τους.
==Συγγραφέας, τόπος, χρόνος==
Από την επιγραφής του βιβλίου<ref>''Βαρούχ 1,1-2''.</ref>, μαθαίνουμε ότι ο ''Βαρούχ'' έγραψε το βιβλίο στη [[Βαβυλώνα]], κατά το 5ο έτος από την καταστροφή της [[Ιερουσαλήμ]], και το διάβασε ενώπιον του λαού και του βασιλιά [[Ιεχονίας|Ιεχονία]] (581 π.Χ.). Αρχικά το βιβλίο φαίνεται πως είχε γράφει στην εβραϊκή γλώσσα. Σήμερα σώζεται στην ελληνική της Μεταφράσεως των Ο', και από αυτή έχουν προέλθει μεταφράσεις του στη λατινική, κοπτική, συριακή κ.ά.. Σύμφωνα με το καθ. Χαστούπη ο χρόνος της συγγραφής του βιβλίου ''"δεν δύναται να καθορισθή ακριβώς. Πιθανή είναι η εκ του α' ημίσεος της 1ης εκ/δος π.Χ. καταγωγή αυτού"''<ref>Χαστούπης Π. Αθανάσιος, ''Εισαγωγή εις την Παλαιάν Διαθήκην'', εκδ. Πανεπιστημίου Αθηνών, 1986, σελ. 464.</ref>. Ωστόσο υπάρχουν και οι υποστηρικτές της αυθεντικότητας του βιβλίου, που αντιπαραθέτουν συγκεκριμένες μαρτυρίες του βιβλίου, μάλλον ασυμβίβαστες με μια μεταγενέστερη χρονολόγηση του<ref>Καλαντζάκης Ε. Σταύρος, ''Εισαγωγή στην Παλαιά Διαθήκη'', Πουρναράς, Θεσσαλονίκη 2006, σελ. 911.</ref>.
==Διάγραμμα περιεχομένου==
Το περιεχόμενο του βιβλίου αποτελείται από 5 κεφάλαια:
* ''1,1-14'': Ιστορική εισαγωγή.
* ''1,15-3,8'': Εξομολόγηση των αιχμαλώτων Ιουδαίων και αίτηση συγγνώμης.
* ''3,9-4,4'': Ύμνος προς τη σοφία.
* ''4,5-5,9'': Παραινέσεις, παρηγορητική προφητεία περί αποκαταστάσεως.
==Υποσημειώσεις==
<div style="font-size: 85%"><references/></div>
==Βιβλιογραφία==
* Αγουρίδης Σάββας, ''Ιστορία της Θρησκείας του Ισραήλ'', Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 1995
* Καλαντζάκης Ε. Σταύρος, ''Εισαγωγή στην Παλαιά Διαθήκη'', Πουρναράς, Θεσσαλονίκη 2006
* Μπρατσιώτης Ι. Παναγιώτης, ''Εισαγωγή εις την Παλαιάν Διαθήκην'', Αθήνα 1993 (c1936)
* Χαστούπης Π. Αθανάσιος, ''Εισαγωγή εις την Παλαιάν Διαθήκην'', εκδ. Πανεπιστημίου Αθηνών, 1986
* David Noel Freedman, ''The Anchor Bible Dictionary'', New York: Doubleday, 1992
* Gleason Leonard Archer, ''A Survey of Old Testament Introduction'', 3η έκδ., Moody Press, 1998
* James Luther Mays et al., ''Harper's Bible Commentary'', San Francisco: Harper & Row, 1988
* John Barton and John Muddiman, ''Oxford Bible Commentary'', New York: Oxford University Press, 2001
{{Παλαιά Διαθήκη}}
==Βλέπε επίσης==
* [[Αγία Γραφή]]
* [[Παλαιά Διαθήκη]]
* [[Βιβλικός κανόνας]]
[[Κατηγορία:Αγία Γραφή]]
[[Κατηγορία:Παλαιά Διαθήκη]]
