12.426
επεξεργασίες
Αλλαγές
μ
→Θεός, Λόγος, Κόσμος
Ο Λόγος αποκαλύφτηκε κατά τη δημιουργία, αλλά είχε γεννηθεί προ αυτής<ref>Π. Χρήστου, Ελλ. Πατρολογία Β΄, σελ. 741</ref>. Στο σημείο αυτό ο Ιππόλυτος υποστηρίζει το φαινόμενο της υποταγής του Λόγου και τις δύο καταστάσεις του Λόγου. Τον προφορικό και τον ενδιάθετο<ref>Π. Χρήστου, Ελλ. Πατρολογία Β΄, σελ. 742</ref>. Ο Λόγος δηλαδή αρχικά ήταν ενδιάθετος (δηλ. αόρατος και ανυπόστατος) και εν συνεχεία έγινε προφορικός (δηλ. ορατός και υποστατικός). Το παράδειγμα αυτό το βλέπουμε συχνά στους απολογητές και ιδίως τον [[Ιουστίνος ο Μάρτυς|Ιουστίνο]]. Ο Ιππόλυτος όμως προσθέτει και μία τρίτη κατάσταση, αυτή την υιότητος, δηλαδή της ενσαρκώσεως<ref>Εις την αίρεσιν του Νοητού 17</ref>.
Εδώ η διδασκαλία του φαίνεται προβληματική<ref>Π. Χρήστου, Ελλ. Πατρολογία Β΄, σελ. 742</ref>. Ο ίδιος μάλιστα σε κάποιες αναφορές του δείχνει και μία τάση διθεϊσμού όπως τον κατηγορούσε ο Κάλλιστος καθώς ισχυριζόταν πως ''"Ένα (θεόν ορώ), πρόσωπα δε δύο, οικονομία δε τρίτην τη χάριν του Αγίου Πνεύματος"''<ref>Εις την αίρεσιν του Νοητού 18</ref>. Ο ίδιος όμως τόνιζε πως ''"Έις Θεός, ον ουκ άλλοθεν επιγιγνώσκομεν, αδελφοί εκ των Αγίων Γραφών..."''<ref>Εις την αίρεσιν Νοητού 9</ref> και πως ''"Ο ων πατήρ επί πάντων, ο δε Υιός δια πάντων, το δε Άγιον Πνεύμα εν πάσιν. Άλλως τε ένα Θεόν νομίσαι μη δυνάμεθα, εαν μη όντως Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι πιστεύσωμεν"''<ref>Εις την αίρεσιν Νοητού</ref>. Γίνεται λοιπόν αντιληπτό πως στη διδασκαλία του Ιππόλυτου προτάσσονταν τα φαινόμενα αυτάη θεολογική προοπτική της υποταγής κάτω από την πίεση των μοναρχιανών<ref>Κων. Σκουτέρης, όπως και από άλλους θεολόγους της εποχήςΙστορία των Δογμάτων Α΄, σελ. 447</ref>, για να να εξαρθεί την ενότητα της [[Αγία Τριάδα|τριάδος]], η οποία επιβεβαιωνόταν από την υποταγή στην εξουσία του [[Θεός Πατήρ|Πατρός Θεού]]<ref>Π. Χρήστου, Ελλ. Πατρολογία Β΄, σελ. 742</ref>, κάτω από την πίεση των μοναρχιανών<ref>Κων. Σκουτέρης, Ιστορία των Δογμάτων Α΄, σελ. 447</ref>.
===Εκκλησία===
