Ο συντάκτης του ''Πασχαλίου Χρονικού'' χρησιμοποιεί ως πηγές του την [[Αγία Γραφή]], τον [[Ιούλιος Αφρικανός|Ιούλιο Αφρικανό]], τα ''Πασχάλια'' της ''Αλεξάνδρειας'' και ''Αντιόχειας'', μαρτυρολόγια και άλλα [[Αγιολογία|αγιολογικά]] κείμενα, όπως και τα έργα του ''Επιφανίου'' (367-403) και του ''Ευσεβίου'' (264-340). Για τα γεγονότα μέχρι το έτος 532 χρησιμοποιεί ως πηγή του τα 18 βιβλία της Χρονογραφίας του [[Ιωάννης Μαλάλας|Ιωάννη Μαλάλα]] (491-578). Οι ''Fasti Consulares'' (υπατικοί κατάλογοι) χρησιμοποιούνται ως πηγή για τα έτη 532-600, ενώ για τα ιστορικά γεγονότα των ετών 600-629 γράφει από προσωπική εμπειρία ως αυτόπτης και αυτήκοος μάρτυρας<ref>''Πασχάλιον Χρονικόν'', εγκυκλοπαίδεια ''Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάννικα'', ό.π.</ref><ref>Hunger, ''Βυζαντινή Λογοτεχνία'', Β΄, ό.π., σελ. 129.</ref>.
Ως προς την αξία του, σύμφωνα με τον ο καθ. ''Ιωάννη ΚαραγιαννόπουλοΙω. Καραγιαννόπουλος'', γράφει ότι το χρονικό αυτό ''"χρησιμοποιεί ακρίτως και πολλάκις ανακριβώς τας πηγάς του"'', ''"παρέχει όμως και πληροφορίας άγνωστους άλλοθεν"''<ref>Καραγιαννόπουλος, ''Πηγαί...'', ό.π., σελ. 187.</ref>.
Το έργο έχει εκδοθεί από τον ''L. Dindorf'' στην σειρά ''Corpus Scriptorum Historiae Byzantinae'', τόμ. I-II (Bonnae 1832) και από τον ''J.P. Migne'' στην ''Patrologia Graeca'', τόμ. 92. στ. 69-1023.