Ελεγκτές, renameuser, Διαχειριστές
4.720
επεξεργασίες
Αλλαγές
→Ιστορία
*<font style="font-family: Verdana">'''Μέσοι χρόνοι'''</font>
Σ' αυτό το χρονικό διάστημα, οι [[Πατρολογία|πατέρες]] και [[Εκκλησιαστική γραμματολογία|εκκλησιαστικοί συγγραφείς]] του ''Μεσαίωνα'' ακολουθούν το παράδειγμα των προγενέστερων και στηριζόμενοι στις εργασίες των προκατόχων τους, ασχολούνται στα συγγράμματα τους με την επεξεργασία και καταγραφή εισαγωγικού υλικού χωρίς να πρωτοτυπούν, και συγκεντρώνουν πάλι την προσοχή και το ενδιαφέρον τους στην κατανόηση του περιεχομένου των βιβλίων της Π.Δ. Σημαντική όμως ώθηση δόθηκε από τη συστηματική προσπάθεια ιουδαίων λογίων, οι οποίοι επεξεργάστηκαν διάφορα εισαγωγικά θέματα και προβλήματα που σχετίζονταν με την προέλευση των βιβλίων της [[Παλαιά Διαθήκη|Π.Δ.]] και πολλοί εξ αυτών διατύπωσαν αξιόλογες και ενδιαφέρουσες θέσεις, καινοτομόντας καινοτομώντας στην έρευνα. Εξέχουσας σημασίας ζήτημα το οποίο σχετίζεται με την επιστήμη της ''εισαγωγής'' ήταν το έργο των [[Μασοριτικό κείμενο|Μασωριτών]] (''βλ. και λεξικό, λήμμα [http://el.orthodoxwiki.org/%CE%A0%CF%81%CF%8C%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF:%CE%9C%CE%B1 Μασωρίτες]) οι οποίοι προσπάθησαν και πέτυχαν να επινοήσουν τα μασωριτικά φωνήεντα προς εξασφάλιση και περιχαράκωση της ορθής προφοράς των εβραϊκών λέξεωνπου είχαν γράφονταν μόνο με σύμφωνα. Γενικά, η επίδραση που άσκησαν οι ιουδαίοι λόγιοι στους χριστιανούς λογίους της εποχής, συντέλεσε στη δημιουργία ευνοϊκών συνθηκών για την ανάπτυξη της επιστήμης της ''Εισαγωγής στην Π. Διαθήκη'' και γενικότερα των βιβλικών σπουδών.
*<font style="font-family: Verdana">'''Νεώτεροι χρόνοι'''</font>
Με την αναγέννηση των γραμμάτων, την εφεύρεση της τυπογραφίας και τη θρησκευτική ''Μεταρρύθμιση'', που σημαδεύουν την έναρξη των ''Νεώτερων χρόνων'', η ανάπτυξη αυτή προχωρεί με εντατικό ρυθμό. Η νέα κατάσταση των πραγμάτων οδηγεί στην εκμάθηση της εβραϊκής και της ελληνικής γλώσσας ώστε να γίνεται ευχερέστερη η προσέγγιση των πρωτότυπων ιερών κειμένων. Το φιλελεύθερο πνεύμα, που εμφανίζεται τον 17ο αιώνα, δημιουργεί νέες τάσεις στην κριτική έρευνα της [[Παλαιά Διαθήκη|Π. Διαθήκης]]. Την απομακρύνει από τη συντηρητικότητα, την απαλλάσσει από τις παραδοσιακές δεσμεύσεις και την οδηγεί στην υποτίμηση της αυθεντίας του γράμματος της [[Αγία Γραφή|Γραφής]] και την άρνηση του υπερφυσικού στοιχείου σ' αυτή. Τον επόμενο αιώνα, η φιλελεύθερη έρευνα ενισχύεται με το στοιχείο του ορθολογισμού και οι ερευνητές, χειραφετημένοι πλήρως από την παράδοση εργάζονται με βάση τις υποκειμενικές και αυθαίρετες εκτιμήσεις τους επάνω στα προβλήματα των ιερών βιβλίων. Αρνούνται τη θεοπνευστία της [[Αγία Γραφή|Γραφής]] και θεωρούν την [[Παλαιά Διαθήκη|Π. Διαθήκη]] ως ένα κοινό ανθρώπινο έργο. Η ''κριτική των πηγών'' μελετά τις υπάρχουσες στα βιβλία ιδέες, το ύφος, το λεξιλόγιο, την ιστορία των όμορων προς τον [[Ισραήλ]] αρχαίων ανατολικών λαών και προσπαθεί να προσδιορίσει τον χρόνο συγγραφής, το συγγραφέα ή τον αναθεωρητή ή τον εκδότη, τις πηγές και την αξιοπιστία κάθε βιβλίου. Η πρώτη ''εισαγωγή'' με περιεχόμενο που ομοιάζει προς τα σημερινά έργα, γράφτηκε τστα τέλη του 18ου αιώνα. Όλη αυτή η προσπάθεια μέχρι τον 20ο αιώνα, οδήγησε τελικά στην παραγωγή πολυάριθμων έργων: ''εισαγωγών'' στην Π.Δ., ερμηνευτικών - θεολογικών λεξικών, γραμματικών και συντακτικών της εβραϊκής και των άλλων σημιτικών γλωσσών, ευρετηρίων, υπομνημάτων κ.λπ. Με την είσοδο του 20ου αιώνα, αρχίζει να επικρατεί μια νέα πορεία έρευνας με ενεργό συμμετοχή της ρωμαιοκαθολικής θεολογίας η οποία αντιδρά στο ακραία φιλελεύθερο πνεύμα του [[Προτεσταντισμός|Προτεσταντισμού]] και υποδεικνύει το δρόμο της επιστροφής στην παράδοση. Κατά των υπερβολών και ακροτήτων τάχθηκε και η ορθόδοξη βιβλική θεολογία επιθυμώντας να επανέλθει το πνεύμα της νηφάλιας και αντικειμενικής κριτικής, που θα συμβίβαζε την έρευνα των ''εισαγωγικών'' ζητημάτων με τη [[θεοπνευστία]] του κειμένου. Κατ' αυτό τον τρόπο, η [[θεολογία]] θα έπρεπε να κινείται εντός του πνεύματος της [[Ιερά Παράδοση|Ιεράς Παραδόσεως]] της Εκκλησίας, η όποια είναι ο αυθεντικός ερμηνευτής των [[Αγία Γραφή|Γραφών]].
==Αξία==
