Ελεγκτές, renameuser, Διαχειριστές
4.720
επεξεργασίες
Αλλαγές
καμία σύνοψη επεξεργασίας
Η δομή του περιεχομένου της, επιτρέπει και άλλη μία διαίρεση της ''εισαγωγής'', σε ''Γενική'' και ''Ειδική''<ref>Καλαντζάκης Ε. Σταύρος, ''Εισαγωγή στην Παλαιά Διαθήκη - Α΄ Γενική εισαγωγή'', Πουρναράς, Θεσσαλονίκη 1999 (c1985), σελ. 18.</ref>. Το ''Γενικό'' μέρος, αφορά στην ιστορία του [[Βιβλικός κανόνας|Ιστορία του Κανόνα]], δηλαδή τη διαδικασία με την οποία η Εκκλησία συνέλεξε έναν συγκεκριμένο και οριστικό αριθμό βιβλίων, ως [[Θεοπνευστία|θεόπνευστα]] και περιέχοντα λόγο περί της θείας αποκαλύψεως<ref>Μπρατσιώτης, ''Εισαγωγή...'', ό.π., σελ. 487.</ref>, τον οποίο κατέγραψαν οι ιεροί συγγραφείς όχι με κατά γράμμα θεϊκή υπαγόρευση, αλλά χρησιμοποιώντας τις δικές τους αντιληπτικές και γλωσσικές δυνατότητες<ref>Καλαντζάκης, ''Εισαγωγή...'' (2006), ό.π., σελ. 104.</ref>: ''"το μεν πνεύμα υπέβαλεν εκάστω των προφητών, αυτοί δε λοιπόν απήγγειλαν ως έκαστος ηδύνατο τα του πνεύματος"''<ref>Θεοφύλακτος Βουλγαρίας, ''PG'' 126,569.</ref>. Επίσης, στο ''Γενικό'' μέρος ανήκει και η ιστορία του κειμένου της [[Παλαιά Διαθήκη|Παλαιάς Διαθήκης]], του πρωτότυπου εβραϊκού και των διαφόρων μεταφράσεων, από την εποχή της συγγραφής του μέχρι σήμερα στη χειρόγραφη και την έντυπη παράδοση<ref>Καλαντζάκης, ''...Γενική εισαγωγή'' (1999), ό.π.</ref>. Στο ''Ειδικό'' μέρος της ''εισαγωγής'', ανήκει η εξέταση ενός εκάστου βιβλίου όχι μόνο ως ιστορικοφιλολογικό προϊόν, αλλά παράλληλα και ως θρησκευτικού μνημείου της υπερφυσικής ''Θείας Αποκαλύψεως'', η οποία προπαρασκευάζει την εν Χριστώ [[σωτηρία]] της ανθρωπότητας<ref>Καλαντζάκης, ''Εισαγωγή...'' (2006), ό.π., σελ. 26.</ref>.
==Ιστορία==
==Ελληνική βιβλιογραφία==
Τριάντα περίπου χρόνια μετά τον τερματισμό της τουρκοκρατίας και τη δημιουργία του ελεύθερου εθνικού κράτους, ξεκινά μια σειρά από αξιόλογους ορθοδόξους Έλληνες καθηγητές της [[Παλαιά Διαθήκη|Παλαιάς Διαθήκης]] οι οποίοι συνέγραψαν και σχετικές ''Εισαγωγές''. Το πρώτο έργο σύγγραμμα που περιείχε ύλη ''εισαγωγής'' στην [[Παλαιά Διαθήκη]], είχε τον τίτλο ''Εισαγωγή εις την Αγίαν Γραφήν'' (Αθήνα 1859) και ήταν έργο του φιλόπονου [[Κωνσταντίνος Κοντογόνης|Κωνσταντίνου Κοντογόνη]] (1812-1878)<ref>Βλ. "Κοντογόνης Κωνσταντίνος", ''ΘΗΕ'' τόμ. 7 (1965), στ. 798-799.</ref>, καθηγητή στο πανεπιστήμιο Αθηνών επί 40 έτη. Ακολούθησε ο σπουδαίος ιστορικός, ιστοριοδίφης, πατρολόγος και δογματολόγος [[Κωνσταντίνος Δυοβουνιώτης]] (1872-1943) με την ''Εισαγωγή εις τας Αγίας Γραφάς'' (Αθήνα 1904)<ref>Βλ. "Δυοβουνιώτης Κωνσταντίνος", ''ΘΗΕ'' τόμ. 5 (1964), στ. 233-238.</ref> και κατόπιν ο ''Σπυρίδων Παπαγεωργίου'' (''Εισαγωγή εις την Πάλαιαν Διαθήκην'', Αλεξάνδρεια 1910). Στα 1936-1937, εκδίδεται με επιμέλεια μαθητών του, το ανέκδοτο έως τότε ''Εγχειρίδιον εισαγωγής εις τας Αγίας Γραφάς'' του πανεπιστημιακού [[Βασίλειος Αντωνιάδης|Βασιλείου Αντωνιάδη]] (1851-1932) το πρώτο μέρος του οποίου ήταν ''Εισαγωγή εις την Πάλαιαν Διαθήκην''<ref>Βλ. "Αντωνιάδης Βασίλειος", ''ΘΗΕ'' τόμ. 2 (1963), στ. 955-956.</ref>. Η σειρά των έργων που ''"έθεσαν τις βάσεις για την επιστημονική έρευνα των εισαγωγικών παλαιοδιαθηκικών προβλημάτων"''<ref>Καλαντζάκης, ''...Γενική εισαγωγή'' (1999), ό.π., σελ. 22.</ref> κλείνει με την ''Εισαγωγή εις την Παλαιάν Διαθήκην'' (1936, επανέκδ. 1993) του ακαδημαϊκού [[Παναγιώτης Μπρατσιώτης|Μπρατσιώτη Παναγιώτη]] (1889-1982)<ref>Βλ. "Μπρατσιώτης Παναγιώτης", ''ΘΗΕ'' τόμ. 9 (1966), στ. 197-198.</ref> ο οποίος την εξέδωσε και σε επίτομη μορφή το 1955 (''Επίτομος Εισαγωγή εις την Παλαιάν Διαθήκην''). Από εκεί και πέρα, τα βασικώτερα ελληνικά έργα που αφορούν την επιστήμη της ''εισαγωγής'' είναι: *Δ. Δόϊκου, ''Συνοπτική Εισαγωγή στην Π.Δ.'', Θεσσαλονίκη 1980.*Αθ. Χαστούπη, ''Εισαγωγή εις την Π.Δ.'', Αθήναι 1981.*Δ. Δόϊκου, ''Εισαγωγή στην Π.Δ.'', Θεσσαλονίκη 1985.*Καλαντζάκη Ε. Σταύρου, ''Εισαγωγή στην Παλαιά Διαθήκη - Α΄ Γενική εισαγωγή'', Θεσσαλονίκη 1985. Ο πανεπιστημιακός καθηγητής Σταύρος Ε. Καλαντζάκης είναι αυτός που εξέδωσε και την πιο πρόσφατη ''εισαγωγή'', ένα ογκώδες έργο (1060 σελ.) παρά το γεγονός ότι ''"αποφεύγονται, κατά το δυνατόν, οι λεπτομερείς παραθέσεις πληροφοριών, η σχολαστική καταγραφή θεωριών...και οι βιβλιογραφικές αναφορές"''<ref><ref>Καλαντζάκης, ''Εισαγωγή...'' (2006), ό.π., σελ. 8.</ref>. Σύμφωνα με τον συγγραφέα, στο έργο αυτό αποφεύγεται ''"η υιοθέτηση ακραίων θέσεων"'' και ''"δεν αποτελεί απλώς εξειδικευμένο εγχειρίδιο, που περιορίζεται μόνο στην εξυπηρέτηση των επιστημονικών αναγκών των φοιτητών των Θεολογικών και Ιερατικών Σχολών, αλλά και ανάγνωσμα προσιτό σε κάθε φιλομαθή στη σπουδή της Παλαιάς Διαθήκης και γενικά σε όσους έχουν θεολογικά και ευρύτερα πνευματικά ενδιαφέροντα"''.<ref>Καλαντζάκης, ''Εισαγωγή...'' (2006), ό.π., σελ. 9.</ref>.
==Υποσημειώσεις==
