Αλλαγές

Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Β΄ Οικουμενική Σύνοδος

7 bytes αφαιρέθηκαν, 22:11, 1 Οκτωβρίου 2008
μ
Η προσθήκη του Filioque
Στο σύμβολο της πίστεως η [[καθολική εκκλησία]] περιέχει τον όρο «''και (εκ) του Υιού''» για την εκπόρευση του Αγίου Πνεύματος, γνωστό και ως [[Φιλιόκβε|filioque]]. Η σημαντικότητα αυτής της παραλλαγής έγκειται στο ότι υπήρξε η πρώτιστη θεολογική αιτία του μεγάλου σχίσματος και μονίμου ως σήμερα, μεταξύ Ορθοδόξου και Καθολικής εκκλησίας. Όπως είναι γνωστό οι αποφάσεις των οικουμενικών συνόδων, αποφαίνονται δογματικώς αλαθήτως και πως τα σύμβολα πίστεως αυτών είναι «''ο ακριβής και απλανής δρόμος της ορθοδοξίας''» <ref>Ιωάννη Καρμίρη, ΤΔκΣΜτΟΚΕ, Τόμος Α΄, σελίς 89</ref>. Το σύμβολο μάλιστα αυτό επικράτησε από νωρίς στην εκκλησία ως βαπτιστήριο σύμβολο, ήτις ως το κατηχητικό σύμβολο της ορθής δογματικής πίστης που εξέφραζαν οι νεοφώτιστοι, ενώ εισήλθε και από νωρίς στην λατρευτική πράξη της εκκλησίας<ref>Ιωάννη Καρμίρη, ΤΔκΣΜτΟΚΕ, Τόμος Α΄, σελίς 89-92</ref>, τόσο στη Ανατολή, όσο και στη Δύση.
Το filioque αρχικώς ενεφανίσθη στην [[Ισπανία]], σε μια προσπάθεια απόκρουσης αιρετικών δοξασιών στη σύνοδο του [[Τολέδο]], το [[589]]. Η προσθήκη αυτή επικυρώθηκε στη Φραγκική εκκλησία το [[809]]/[[810]] στη σύνοδο του ''Ακυισγράνω''([[Άαχεν]]), με το [[Πάπας Λέοντας Γ΄|Πάπα Λέοντα]] τον Γ΄, να διαφωνεί προς τον όρο, αντιτιθέμενος προς κάθε προσθήκη στο σύμβολο. Επιπρόσθετα αντιλαμβανόμενος τον κίνδυνο ανέγραψε σε αργυρές πλάκες, σε ελληνικά και λατινικά, στο ναό του Αγίου Πέτρου στη [[Ρώμη]] το σύμβολο, ώστε στο μέλλον να μην παραχαραχθεί<ref>Annales ecclesiastici etc. Lucae 1738 εξ.,τ.ΙΧ,481 εξ</ref>. Σε κάθε περίπτωση όμως φαίνεται από τις διασωθείσες ιστορικές πηγές πως το ''filioque'' αντιμετωπίστηκε ως αιρετική διδασκαλία από την ενιαία εκκλησία. Η αντίδραση του Πάπα Λέοντα ήταν ενδεικτική, όπως και οι κανόνες των οικουμενικών συνόδων, οι οποίοι σαφώς απαγορεύουν οποιαδήποτε προσθήκη στα σύμβολα των πατέρων των οικουμενικών συνόδων. Ένα ακόμα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η ενέργεια των παπικών αντιπροσώπων του Πάπα Νικολάου, όταν αυτοί θέλησαν να διαδώσουν το σύμβολο με την προσθήκη του filioque στη Βουλγαρία, οπότε και προκλήθηκε έντονη αντίδραση από την εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως, οδηγώντας τον ιερό Φώτιο να το χαρακτηρίσει ως «''αιρετική δόξα''», «''άθεον γνώμη''», «''βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος''» καθώς και ότι «''εισάγει Δυαρχία εν τη Μοναρχική Τριάδι''»<ref>Ι. Βαλλέτας, Φωτίου του σοφωτάτου και αγιωτάτου Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως επιστολαί, Λονδίνο, 1864</ref>. Πέραν τούτου η προσθήκη δε φαίνεται να διδάσκεται αγιογραφικώς (στις Γραφές), ιστορικοδογματικώς (καμία αναφορά από [[Οικουμενικές σύνοδοιΣύνοδοι|Οικουμενικές συνόδους]]), αλλά και θεολογικώς όπως ανωτέρω ο [[Πατριάρχης Φώτιος Α΄ο Μέγας|ιερός Φώτιος]] υπομνημάτίζει<ref> Ιωάννη Καρμίρη, Η Δευτέρα Οικουμενική σύνοδος επί τη 1600στη επετείω αυτής, Πρακτικά Ακαδημίας Αθηνών, σελις 271</ref>.
== Τα αποτελέσματα της συνόδου ==
12.398
επεξεργασίες

Μενού πλοήγησης