Αλλαγές

Γεννήθηκε στα τέλη του 3ου αιώνα στην ''Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου'', αφού κατά τον ιστορικό [[Σωκράτης ο Σχολαστικός|Σωκράτη τον Σχολαστικό]], εκεί είχε και πατρικό και οικογενειακό τάφο<ref>''Εκκλ. Ιστορία'' 4,13</ref>. Οι γονείς του ήταν Χριστιανοί και από μικρή ηλικία έδειξε την κλίση του, αφού παρίστανε τον ιερέα που βάπτιζε τους πιστούς (φίλους του). Από τα συγγράμματα του και τις περιγραφές του [[Γρηγόριος Ναζιανζηνός|Γρηγορίου Θεολόγου]] συμπεραίνουμε, ότι ανατράφηκε θεολογικά, αλλά και πως απέκτησε και εγκύκλιες γνώσεις, ενώ τη θεολογική του μόρφωση την απέκτησε αστη στη θεολογική [[Κατηχητική Σχολή της Αλεξάνδρειας]]. Μεγάλη επίδραση για τη διαμόρφωση του ήθους του και της πορείας του, συνέβαλε η γνωριμία του με τον [[Μέγας Αντώνιος|Μέγα Αντώνιο]] του οποίου και συνέγραψε τον «''Βίο και Πολιτεία''».

Κατά τη δεύτερη δεκαετία του [[4ος αιώνας|''4ου αιώνα]] '' όταν προκλήθηκε η μεγάλη ''Αρειανική διαμάχη'' στην [[Εκκλησία]], λίγο καιρό μετά την κατάπαυση του κύματος διωγμών από τους Ρωμαίους Αυτοκράτορες, ο Αθανάσιος ως λαϊκός ακόμα, κατέβηκε στον πνευματικό αγώνα , στην προσπάθεια καταπολέμησης των θέσεων που προασπιζόταν ο [[Άρειος]], συγγράφοντας κείμενα όπως το ''Κατά Ειδώλων'' και το ''Περί Ενανθρωπήσεως του Λόγου''. Το [[325]] πληροφορούμαστε ότι ήδη έχει χειροτονηθεί [[διάκονος]] όπου και συμμετέχει ενεργώς ως γραμματέας στην [[Α΄ Οικουμενική Σύνοδος|Α΄ Οικουμενική σύνοδοΣύνοδο]], η οποία είχε συγκληθεί από τον το [[Μέγας Κωνσταντίνος|Μέγα Κωνσταντίνο]] με σκοπό τη διευθέτηση των θεολογικών συγκρούσεων που ταλάνιζαν τις χριστιανικές εκκλησίες. Το [[''328]]'', μετά την κοίμηση του πνευματικού του Πατέρα και επισκόπου [[Αλεξάνδρεια|''Αλεξανδρείας]] '' ''Αλεξάνδρου'', με σύμφωνη απόφαση κλήρου και λαού, χειροτονήθηκε [[επίσκοπος]], ένεκα του μεγάλου ζήλου και της φήμης που είχε αποκτήσει ως «''ανυποχώρητου μαχητή''».Χειροτονήθηκε σε ηλικία 33 ετών, στις 8 Ιουλίου του [[328]]. Μετά την εκλογή του, άρχισε σημαντικό ποιμαντικό έργο, μελέτησε τις ανάγκες των μοναχών, κληρικών και λαϊκών για τη καλύτερη δυνατή συμβίωση και εναρμόνιση των ρόλων τους στο εκκλησιαστικό πλαίσιο. Επίσης ανέπτυξε έντονη αντιαιρετική δράση, με κύριο στόχο την διάδοση του «ορθού» ορθού δόγματος της ομοουσιότητας του [[Θεός Πατήρ|Πατρός ]] και του [[Ιησούς Χριστός|Υιού. Υπήρξε ]], ενώ υπήρξε και προεξάρχων μεγάλου φιλανθρωπικού έργου στη περιοχή της Αλεξάνδρειας.

Ο Μέγας Αθανάσιοςβρέθηκε, μετά τη σύνοδο, σε δύσκολη θέση παίρνοντας μηνύματα, ο επονομαζόμενος και «''στύλος σε βάρος της ορθοδοξίαςζωής του. Γι''», διετέλεσε αυτό το λόγο πήρε το δρόμο προς την [[ΕπίσκοποςΚωνσταντινούπολη]] για 46 έτη, εκ των οποίων τα 17 τα πέρασε στην [[εξορία]]να δει τον Αυτοκράτορα και να του ζητήσει την προστασία του. Οι αντίπαλοί του όμως πέτυχαν όχι μόνο να μην ακροασθεί, αλλά και να εξοριστεί στη ''Γαλατία'', πείθοντας τον Αυτοκράτορα με ψευδής κατηγορίες. Μετά O ίδιος δε, φαίνεται να ήταν δυσαρεστημένος σε βάρος του Αθανασίου για τη έντονη κριτική που του ασκούσε<ref> Ο Αθανάσιος ασκούσε συχνά σκληρή κριτική για την καταδίκη ανάμειξη του από την [[ΑΜεγάλου Κωνσταντίνου στα εσωτερικά της Εκκλησίας. Ένας χαρακτηριστικός λόγος που είχε εκφωνήσει ήταν «''' Οικουμενική Σύνοδος|ΑΜη τίθειν σεαυτόν εις τα εκκλησιαστικά, μηδέ συ περί τούτων ημίν παρεκελεύου, αλλά μάλλον παρ' Οικουμενική Σύνοδο]]ημών συ μάνθανε ταύτα. Και, ώσπερ ο [[Άρειος]] δεν συμμορφώθηκε προς τις αποφάσεις την σην αρχήν υποκλέπτων αντιλέγει το δεξαμένω Θεώ, ούτω φοβήθητι μη και συ τα τηςΕκκλησίας εις αυτόν ελκών υπεύθυνος εγκλήματι μεγάλω γένη'''». Μολονότι καθαιρέθηκε </ref>. Αυτή ήταν η πρώτη του εξορία που διήρκεσε 2 έτη και εξορίστηκε4 μήνες, δεν μετανόησε. Την ομολογία της πίστεως του επιστρέφοντας το [[Άρειος|Αρείου337]] την έκανε δεκτή και ο Αυτοκράτορας μ.Χ μετά το θάνατο του αυτοκράτορα [[Μέγας Κωνσταντίνος|ΚωνσταντίνοςΚωνσταντίνου]], επηρεασμένος από τον πρωτοστάτη των απόψεων . Η επιστροφή του [[Αρειανισμός|αρειανισμού]]Αθανασίου, τον [[Ευσέβιος Νικομήδειας|Ευσέβιο Νικομήδειας]]. Έτσι διέταξεσυνεχίστηκε με πολλές συκοφαντίες, ο Άρειος και στη προσπάθεια να γίνει δεκτός στην εκκλησιαστική κοινωνίατους αντικρούσει συγκάλεσε σύνοδο, όπου παρευρέθηκαν 100 επίσκοποι, που διακήρυξαν την αθωότητα του. Ο Αθανάσιος εναντιώθηκεΤο ίδιο και Αρειανοί, διότι ερχόταν σε σύγκρουση με τα επιχειρήματα πράττοντας το ακριβώς αντίθετο και τις αποφάσεις της πείθοντας το νέο φιλοαρειανό Αυτοκράτορα Κωνστάντιο. Έτσι εξορίζεται στη ''Ρώμη'' που ο ''ΣΟικουμενικής Συνόδου της ΝίκαιαςΙούλιος''. Αυτό είχε αποτέλεσμα την μήνη των επίσκοπος ''αρειανιστώνΡώμης'' επισκόπων, οι οποίοι βρήκαν συγκαλεί σύνοδο και κηρύσσει την ευκαιρία αθωότητα του. Ο Αυτοκράτορας ''Κωνστάντιος'' πιέζει τον αδερφό του ''Κώνστα'' να εκδιώξουν τον Αθανάσιο λόγω της μαχητικότητας και της αποτελεσματικότητάς παρατείνει την εξορία του εναντίον , παρά τη συνοδική απόφαση, η οποία γίνεται δεκτή από τους''ορθοδόξους'' επισκόπους. Οι επίσκοποι που συντάχθηκαν με τις θέσεις Αποτέλεσμα ήταν η επιστροφή του Αρείου συνασπίστηκαν με άλλους επισκόπους, τους λεγόμενους [[Μελιτιανισμός|Μελιτιανούς]]το 346, στέλνοντας αντιπροσωπεία στον αυτοκράτορα6 έτη μετά την εξορία του. Ο Αθανάσιος λόγω του ποιμαντικού έργου που διενήργησε, κατηγορώντας τον Αθανάσιο για επιβολή φόρων υπέρ αγαπήθηκε και αγκαλιάστηκε από τους Χριστιανούς της εκκλησίαςΡώμης. Το 356, ο ''Κώνστας'' δολοφονείται, για ο [[μαγείαΚωνστάντιος]] γίνεται αυτοκράτορας του Δυτικού και [[πορνεία]]. Αρχικά συγκλήθηκε σύνοδος στην Καισάρειατου Ανατολικού μέρους της Αυτοκρατορίας και οι αντίπαλοι, την οποία και δεν παραβρέθηκεεκμεταλλευόμενοι τα φιλοαρειανά αισθήματα του, γνωρίζοντας ότι ήταν προμελετημένη σκευωρία των αντιπάλων επισκόπωνκινούνται αποφασιστικά. Ο Αυτοκράτορας όμως συγκάλεσε και δεύτερη Καλούν σύνοδο στην Τύρο, διαμηνύοντάς τουκαθαιρούν τον Αθανάσιο και στέλνουν άγημα 5000 στρατιωτών με τον στρατηλάτη ''Συριανό'', ότι αν δεν παρευρισκόταν, θα ασκούνταν βία προκειμένου με σκοπό να παραστείτον εξοντώσουν οριστικά . Έτσι εμφανίστηκεΤην ώρα που τελεί την [[παννυχίδα]] σε ναό, με πλήθος πιστών, ο ίδιος φυγαδεύεται στη έρημο, καταρρίπτοντας όλες τις κατηγορίεςπου παραμένει για άλλα έξι έτη.

Ο Αθανάσιος βρέθηκε, μετά τη σύνοδο, σε δύσκολη θέση παίρνοντας μηνύματα, σε βάρος της ζωής του. Γι' αυτό το λόγο πήρε το δρόμο προς την [[Κωνσταντινούπολη]], να δει τον Αυτοκράτορα και να του ζητήσει την προστασία του. Οι αντίπαλοί του όμως πέτυχαν όχι μόνο να μην ακροασθεί, αλλά και να εξοριστεί στη Γαλατία, πείθοντας τον Αυτοκράτορα με ψευδής κατηγορίες. O ίδιος δε, φαίνεται να ήταν δυσαρεστημένος σε βάρος του Αθανασίου για τη έντονη κριτική που του ασκούσε<ref> Ο Αθανάσιος ασκούσε συχνά σκληρή κριτική για την ανάμειξη του Μεγάλου Κωνσταντίνου στα εσωτερικά της Εκκλησίας. Ένας χαρακτηριστικός λόγος που είχε εκφωνήσει ήταν «'''Μη τίθειν σεαυτόν εις τα εκκλησιαστικά, μηδέ συ περί τούτων ημίν παρεκελεύου, αλλά μάλλον παρ'ημών συ μάνθανε ταύτα. Και, ώσπερ ο την σην αρχήν υποκλέπτων αντιλέγει το δεξαμένω Θεώ, ούτω φοβήθητι μη και συ τα της Εκκλησίας εις αυτόν ελκών υπεύθυνος εγκλήματι μεγάλω γένη'''».</ref>. Αυτή ήταν η πρώτη του εξορία που διήρκεσε 2 έτη και 4 μήνες, επιστρέφοντας το [[337]] μ.Χ μετά το θάνατο του αυτοκράτορα [[Μέγας Κωνσταντίνος|Κωνσταντίνου]]. Η επιστροφή του Αθανασίου, συνεχίστηκε με πολλές συκοφαντίες, και στη προσπάθεια να τους αντικρούσει, συγκάλεσε σύνοδο 100 επισκόπων που διακήρυξαν την αθωότητα του. Το ίδιο και Αρειανοί, πράττοντας το ακριβώς αντίθετο και πείθοντας το νέο φιλοαρειανό Αυτοκράτορα [[Κώνστας|Κώνστα]]. Έτσι εξορίζεται στη [[Ρώμη]] που ο [[Ιούλιος]] επίσκοπος [[Ρώμη|Ρώμης]], συγκαλεί σύνοδο και κηρύσσει την αθωότητα του. Ο Αυτοκράτορας [[Κωνστάντιος]] πιέζει τον αδερφό του [[Κώνστας|Κώνστα]] να παρατείνει την εξορία του, παρά τη συνοδική απόφαση, η οποία γίνεται δεκτή από τους ''ορθοδόξους'' επισκόπους. Αποτέλεσμα η επιστροφή του, το [[346]], 6 έτη μετά την εξορία του. Ο Αθανάσιος λόγω του ποιμαντικού έργου που διενήργησε, αγαπήθηκε και αγκαλιάστηκε από τους Χριστιανούς της Ρώμης. Το [[356]], ο ''Κώνστας'' δολοφονείται, ο [[Κωνστάντιος]] γίνεται αυτοκράτορας του Δυτικού και του Ανατολικού μέρους της Αυτοκρατορίας και οι αντίπαλοι, εκμεταλλευόμενοι τα φιλοαρειανά αισθήματα του, κινούνται αποφασιστικά. Καλούν σύνοδο, καθαιρούν τον Αθανάσιο και στέλνουν άγημα 5000 στρατιωτών με τον στρατηλάτη ''Συριανό'', με σκοπό να τον εξοντώσουν οριστικά . Την ώρα που τελεί την [[παννυχίδα]] σε ναό, με πλήθος πιστών, ο ίδιος φυγαδεύεται στη έρημο, που παραμένει για άλλα έξι έτη. Στην επιστροφή του, μετά το θάνατο του ''Κωνστάντιου'', στο θρόνο ανεβαίνει ο [[Ιουλιανός]]. Η σύγκρουση μεταξύ των δύο θέλω των ανδρών εμφανίζεται άμεσα. Ο [[''Ιουλιανός]] '' θέλει να επαναφέρει το καθεστώς του πανθέου, από την άλλη ο Αθανάσιος μάχεται με όλες του τις δυνάμεις για την αποκατάσταση της εκκλησίας. Ο [[''Ιουλιανός]] '' πληροφορείται για τη δράση του Αθανασίου και διατάσσει νέα εξορία. Το [[362]] εξορίζεται στη Θηβαΐδα μέχρι το θάνατο του [[Ιουλιανός|Ιουλιανού]]. Όμως έμελλε να εξοριστεί ακόμα μια φορά ο Αθανάσιος. Ενώ επέστρεψε και αρχικά προχώρησε απρόσκοπτα το έργο του, επί εποχής ''Ιοβιανού'' μέχρι το 364 και το θάνατό του, τον διαδέχεται ο ''Ουαλεντινιανός Α΄'', ο οποίος ήταν οπαδός του Αρείου και εκδιώκει τον ''Αθανάσιο''. Ο Αθανάσιος πληροφορούμαστε ότι αυτή την εποχή κρυβόταν «''εν πατρώο μνήματι''». Μέσα σε τέσσερις μήνες όμως φοβούμενος εξέγερση από την αγανάκτηση των κατοίκων της Αλεξάνδρειας, ανακάλεσε από την εξορία τον ''Αθανάσιο''. Έκτοτε μέχρι και τον θάνατο του, παρέμεινε στο θρόνο του, χωρίς άλλους διωγμούς.