Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του "Ιωάννης ο Θεριστής"

Από OrthodoxWiki
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
μ
Γραμμή 1: Γραμμή 1:
Ο '''Όσιος Ιωάννης ο Θεριστής''' υπήρξε [[Βασιλειανός μοναχισμός|Βασιλειανός]]<ref>Αρχικά και μέχρι το 16ο αιώνα, ήταν η ονομασία όλων των μοναχών του βυζαντινού τυπικού από τη Δυτική Εκκλησία ("Βασιλειανοί, οι (Εκκλ.)", εγκυκλοπαίδεια ''Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάννικα'', τόμ. 13, εκδ. Πάπυρος, Αθήνα 2004-2005). Κατόπιν, η ονομασία ''Βασιλειανοί'' ταυτίστηκε με τους Ουνίτες μοναχούς, δηλ. τους μοναχούς της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας που ακολουθούν το Ορθόδοξο τυπικό (Podskalsky Gerhard, ''Η Ελληνική Θεολογία επί Τουρκοκρατίας 1453-1821'', ΜΙΕΤ, Αθήνα 2005, σελ. 387).</ref> μοναχός του 11ου αιώνα.
+
Ο '''Όσιος Ιωάννης ο Θεριστής''' υπήρξε [[Βασιλειανός μοναχισμός|Βασιλειανός]]<ref>Πιθανόν, η ονομασία αυτή χαρακτηρίζει εκείνους που υπακούν στους μοναχικούς κανόνες του Μ. Βασιλείου (''Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια'', τόμ. 10, στ. 1035). Αρχικά και μέχρι το 16ο αιώνα, ήταν η ονομασία όλων των μοναχών του βυζαντινού τυπικού από τη Δυτική Εκκλησία ("Βασιλειανοί, οι (Εκκλ.)", εγκυκλοπαίδεια ''Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάννικα'', τόμ. 13, εκδ. Πάπυρος, Αθήνα 2004-2005). Κατόπιν, η ονομασία ''Βασιλειανοί'' ταυτίστηκε με τους Ουνίτες μοναχούς, δηλ. τους μοναχούς της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας που ακολουθούν το Ορθόδοξο τυπικό (Podskalsky Gerhard, ''Η Ελληνική Θεολογία επί Τουρκοκρατίας 1453-1821'', ΜΙΕΤ, Αθήνα 2005, σελ. 387).</ref> μοναχός του 11ου αιώνα.
  
 
Γεννήθηκε σ' ένα χαρέμι, στο Παλέρμο της Σικελίας γύρω στο 1000 μ.Χ. από μια σκλάβα Καλαβρέζα<ref>"Πάσχα στην Καλαβρία", ''Ιστορία Εικονογραφημένη'', εκδ. Πάπυρος, τεύχ. 454 (2006), σελ. 87.</ref>. Με προτροπή της μητέρας του, ο Ιωάννης πήγε και εγκαταστάθηκε στην Καλαβρία, όπου βαπτίστηκε Χριστιανός και έγινε μοναχός. Μόνασε στη ''Μονή του Στύλου'' (''Stilo''), όπου απέκτησε το προσωνύμιο Θεριστής, επειδή ο ηγούμενος, για να του εμφυσήσει την ταπείνωση, του επέβαλλε να αναλάβει αυτό το διακόνημα. Σύμφωνα με μία άλλη εκδοχή, ο ''Ιωάννης'' που είχε προκόψει πολύ στα πνευματικά, πήρε την προσωνυμία του Θεριστή, όταν, με τρόπο θαυμαστό μάζεψε τα στάχυα των θεριστών<ref>''Ιστορία Εικονογραφημένη'', ό.π.</ref>.
 
Γεννήθηκε σ' ένα χαρέμι, στο Παλέρμο της Σικελίας γύρω στο 1000 μ.Χ. από μια σκλάβα Καλαβρέζα<ref>"Πάσχα στην Καλαβρία", ''Ιστορία Εικονογραφημένη'', εκδ. Πάπυρος, τεύχ. 454 (2006), σελ. 87.</ref>. Με προτροπή της μητέρας του, ο Ιωάννης πήγε και εγκαταστάθηκε στην Καλαβρία, όπου βαπτίστηκε Χριστιανός και έγινε μοναχός. Μόνασε στη ''Μονή του Στύλου'' (''Stilo''), όπου απέκτησε το προσωνύμιο Θεριστής, επειδή ο ηγούμενος, για να του εμφυσήσει την ταπείνωση, του επέβαλλε να αναλάβει αυτό το διακόνημα. Σύμφωνα με μία άλλη εκδοχή, ο ''Ιωάννης'' που είχε προκόψει πολύ στα πνευματικά, πήρε την προσωνυμία του Θεριστή, όταν, με τρόπο θαυμαστό μάζεψε τα στάχυα των θεριστών<ref>''Ιστορία Εικονογραφημένη'', ό.π.</ref>.

Αναθεώρηση της 13:13, 18 Οκτωβρίου 2008

Ο Όσιος Ιωάννης ο Θεριστής υπήρξε Βασιλειανός[1] μοναχός του 11ου αιώνα.

Γεννήθηκε σ' ένα χαρέμι, στο Παλέρμο της Σικελίας γύρω στο 1000 μ.Χ. από μια σκλάβα Καλαβρέζα[2]. Με προτροπή της μητέρας του, ο Ιωάννης πήγε και εγκαταστάθηκε στην Καλαβρία, όπου βαπτίστηκε Χριστιανός και έγινε μοναχός. Μόνασε στη Μονή του Στύλου (Stilo), όπου απέκτησε το προσωνύμιο Θεριστής, επειδή ο ηγούμενος, για να του εμφυσήσει την ταπείνωση, του επέβαλλε να αναλάβει αυτό το διακόνημα. Σύμφωνα με μία άλλη εκδοχή, ο Ιωάννης που είχε προκόψει πολύ στα πνευματικά, πήρε την προσωνυμία του Θεριστή, όταν, με τρόπο θαυμαστό μάζεψε τα στάχυα των θεριστών[3].

Μετά την ίδρυση της μητρόπολης Ιταλίας, στην Καλαβρία ιδρύθηκε, σε τοποθεσία όπου προϋπήρχε παλιά βυζαντινή μονή, σύγχρονη Μονή η οποία προς τιμή του ονομάστηκε Ιερά Μονή Οσίου Ιωάννη τού Θεριστή.

Υποσημειώσεις

  1. Πιθανόν, η ονομασία αυτή χαρακτηρίζει εκείνους που υπακούν στους μοναχικούς κανόνες του Μ. Βασιλείου (Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια, τόμ. 10, στ. 1035). Αρχικά και μέχρι το 16ο αιώνα, ήταν η ονομασία όλων των μοναχών του βυζαντινού τυπικού από τη Δυτική Εκκλησία ("Βασιλειανοί, οι (Εκκλ.)", εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάννικα, τόμ. 13, εκδ. Πάπυρος, Αθήνα 2004-2005). Κατόπιν, η ονομασία Βασιλειανοί ταυτίστηκε με τους Ουνίτες μοναχούς, δηλ. τους μοναχούς της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας που ακολουθούν το Ορθόδοξο τυπικό (Podskalsky Gerhard, Η Ελληνική Θεολογία επί Τουρκοκρατίας 1453-1821, ΜΙΕΤ, Αθήνα 2005, σελ. 387).
  2. "Πάσχα στην Καλαβρία", Ιστορία Εικονογραφημένη, εκδ. Πάπυρος, τεύχ. 454 (2006), σελ. 87.
  3. Ιστορία Εικονογραφημένη, ό.π.

Βιβλιογραφία

  • "Ιωάννης ο Θεριστής", Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια, τόμ. 7, εκδ. Μαρτίνος Αθ., Αθήνα 1965, στ. 6.
  • περιοδικό Ιστορία Εικονογραφημένη, εκδ. Πάπυρος, τεύχ. 454 (2006).