Αλλαγές

Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Παλαιά Διαθήκη

2.623 bytes προστέθηκαν, 20:40, 20 Μαΐου 2009
Τα εκφραστικά μέσα της Παλαιάς Διαθήκης
:''"Το γράμμα αποκτείνει, το δε Πνεύμα ζωοποιεί. Πολλά γαρ των θείων Γραφών εάν κατά το γράμμα νοήσωμεν, εις αθέσμους βλασφημίας περιπεσούμεθα."''<ref>Μ. Αθανασίου, ''Τεμάχια εκ των εις το κατά Ματθαίον'', '''''PG''''' 27,1384B.</ref>.
Έτσι, η ορθή ερμηνευτική μέθοδος θα πρέπει να βρίσκεται σε οργανική σύνδεση [[Αγία Γραφή|Αγίας Γραφής]] και [[Χριστός|Ιησού Χριστού]] και ''"από τα παραπάνω βγαίνει το συμπέρασμα ότι όλες οι εκφράσεις και οι εικόνες της Αγίας Γραφής...περί Θεού φοβερού και τιμωρού είναι σωστές, όχι επειδή όντως ο Θεός οργίζεται και τιμωρεί, αλλά γιατί ο ένοχος και αμαρτωλός άνθρωπος βλέπει το Θεό ως τιμωρό. Βλ. Γρηγορίου Νύσσης, Εις την επιγραφήν των Ψαλμών, PG 44, 557D"''<ref>Ματσούκας Α. Νίκος, ''Ιστορία της Βυζαντινής Φιλοσοφίας'', Βάνιας, Θεσσαλονίκη 1994, σελ. 271, υποσημ. #4.</ref>. Άλλωστε, νομικές διατάξεις του [[Δευτερονόμιον|Δευτερονομίου]] αναφέρονται στην προστασία της ανθρώπινης ζωής και στη συμπεριφορά προς τους ξένους (''Δευτ. 10,18. 14,29. 16,14) και η αρχαία παράδοση στο βιβλίο της [[Έξοδος|Εξόδου]] διακηρύσσει την ελευθερία και την ισότητα και συνδέει τον Θεό με αντιλήψεις συμπαράστασης προς τους αδυνάτους αφού προβλέπει διατάξεις που καθορίζουν τη βοήθεια ακόμα και του εχθρού όταν αυτός βρίσκεται σε δύσκολη θέση (''Έξ. 23,4.9''). Επίσης, στη λεγόμενη ''ιερατική παράδοση'' η εντολή ''"αγαπήσεις τον πλησίον σου ως σεαυτόν"'' (''Λευιτ. 19,18'') περιλαμβάνει στην έννοια του πλησίον και τους ξένους (''Λευιτ. 19,34'')<ref>Κωνσταντίνου Μιλτιάδης, ''Παλαιά Διαθήκη. Αποκρυπτογραφώντας την πανανθρώπινη κληρονομιά'', Αρμός, Αθήνα 2008, σελ. 80,υποσημ. #67.</ref>.
Ύστερα από αυτά, γίνεται κατανοητό ότι η Εκκλησία ενσωμάτωσε στην [[Αγία Γραφή]] της την ''Παλαιά Διαθήκη'' ''"όχι βέβαια για τους πολέμους που εκθέτει αναπόφευκτα στα πλαίσια [...] της κατά κόσμον ιστορίας, ούτε για τις διάφορες πολιτιστικές και κοινωνικές εκδηλώσεις του λαού [...] και που είναι ξένες προς τα σημερινά ήθη [...] ούτε βέβαια γιατί παρέχει οικολογικές συμβουλές χρήσιμες και για την εποχή μας, όπως π.χ. να μην κόβουν οι Ισραηλίτες οπωροφόρα δέντρα όταν κυριεύουν κάποια περιοχή (Δευτ. 20,19), ή να σκεπάζουν τις ακαθαρσίες τους στην έρημο με ραβδάκι που πρέπει να φέρουν πάντα μαζί τους (Δευτ. 23,14), αλλά γιατί περιέχει την ιστορία της θείας οικονομίας, την προετοιμασία της λύτρωσης, τη συνεχή σχέση του Θεού με τον άνθρωπο και τον κόσμο, την επαγγελία για έναν καλύτερο κόσμο, με έναν λόγο γιατί προτυπώνει και προαναγγέλλει τον Ιησού Χριστό"''<ref>''Ιστορία της Ορθοδοξίας'', ό.π., σελ. 247.</ref>.
 
Κατά συνέπεια, οι θεολογικές, ηθικές κ.λπ. διδασκαλίες της ''Παλαιάς Διαθήκης'' προσεγγίζονται και κατανοούνται μόνο υπό το φως της χριστοκεντρικής αποκάλυψης και η ''Παλαιά Διαθήκη'' δεν είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθεί, παρά μόνο σε συνάφεια με την [[Καινή Διαθήκη|Καινή]], η οποία κατέχει την πληρότητα της θείας Αποκαλύψεως<ref>Καλαντζάκης, ''Εισαγωγή...'', ό.π., σελ. 84.</ref>. Για το λόγο αυτό, δεν επιτρέπονται ''"οι παραπομπές αδιακρίτως σε παλαιοδιαθηκικά χωρία, που άπτονται κυρίως ζητημάτων πίστεως και ηθικής...αν αυτά δε σχετίζονται με τα παράλληλα τους καινοδιαθηκικά...διότι αυτό παραβλάπτει το γνήσιο πνεύμα της χριστιανικής διδασκαλίας"''<ref>Καλαντζάκης, ''Εισαγωγή...'', στο ίδιο.</ref>.
==Οι κανόνες==
4.720
επεξεργασίες

Μενού πλοήγησης